PRIYAG

പൂര്‍ണ്ണ വിരാമം .

2012-01-05T04:10:00.000-08:00

ജനനത്തിനു

വളര്‍ച്ചക്ക്

മോഹങ്ങള്‍ക്ക്

സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്

ആഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക്

കാമത്തിന്

ക്രോധത്തിന്

ലോഭത്തിനു

വഞ്ചനക്ക്
പ്രണയത്തിനു
സ്നേഹത്തിനു

ഒടുവില്‍

ജീവിതത്തിനു

പൂര്‍ണ്ണവിരാമം.

ജീവന്റെ ഒരുതുള്ളി

2011-12-08T20:36:00.000-08:00

ഡിസംബറിലെ ഈ തണുത്ത രാവില്‍ മഞ്ഞു ഭൂമിയുടെ ഗര്‍ഭത്തിലേക്ക് ഉര്‍ന്നു വീഴുന്നു .....
എന്റെ ജനാലയില്‍ അവ ചിത്രം വരക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വരുന്നത് നിന്റെ വിരലുകളാണ് .....
എന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു മഞ്ഞു വീണ താഴ്‌വരയില്‍ നമ്മള്‍ നടക്കുവാന്‍ പോയത് ഓര്‍മ്മിക്കുന്നുവോ നീ ?
അന്ന് നീ വരഞ്ഞ ചിത്രങ്ങള്‍ എന്നുമെന്നപോലെ ഇന്നും എന്നെ ആര്ദ്രയക്കുന്നു ......

നിന്നെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തു മഞ്ഞു മണ്ണില്‍ എന്ന പോലെ ഞാനീ തണുപ്പില്‍ അലിയുന്നു ......
ഞാനും നീയും ഒരു മഞ്ഞു മങ്കട്ട ......

നിന്റെ പിറവിയുടെ സുഗന്ധം എന്നില്‍ നിറയുന്നു ............

എന്റെ ഓരോ പുലരിയും ഓരോ നിലാരാത്രികളും നിന്നിലൂടെയാണ് ഇപ്പോള്‍ പൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നത് ......

മഞ്ഞിന്റെ കണവും പുല്‍ക്കൊടിയുടെ ആത്മാവും എത്രമാത്രമാണ് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് അതുപോലെയല്ലേ ഞാനും നീയും .......

നിന്റെ ജനനത്തിന്റെ വഴികള്‍ എന്നിലേക്കുള്ള അരുവികളാകുന്നു.....എന്റേത് നിന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കും .......

ഞാന്‍ എന്ത് സമ്മാനമാണ് ഈ മഞ്ഞു പൊഴിയുന്ന രാവില്‍ നിനക്ക് നല്‍കുക പ്രിയനേ .......

ഇതാ നോക്കു ............ഇപ്പോള്‍ പറിച്ചെടുത്ത വയലറ്റ് പൂക്കള്‍ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ഈ കിരീടം ഇത് നിനക്കായ്‌ ഞാന്‍ നല്‍കട്ടെ ........മഞ്ഞിന്‍ കണങ്ങള്‍ അവയ്ക്ക് നവ്യ ചാരുത നല്‍കുന്നു .......ചമ്പകപ്പൂക്കളുടെ രാജകുമാരാ ......നീയത് വയ്ക്കു.....

ഹാ ! എത്ര മനോഹരം ........

നീയെത്ര സുന്ദരന്‍ .......നിന്നില്‍നിന്നു സ്വര്‍ഗത്തിലെ പനിനീരിന്റെ ഗന്ധം വഴിയുന്നു .....

ഹേ....വസന്ത കാമുകാ നീയെന്നില്‍ വിരിയിക്കുന്ന മഴവില്ലുകള്‍ക്ക് എത്ര വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ ......എത്ര സുഗന്ധങ്ങള്‍ .......നിന്റെ ചുണ്ടില്‍ ഇപ്പോള്‍ മാത്രം ഉണ്ടായ ആ പുതു മഞ്ഞിന്‍ കണം എനിക്ക് നല്‍കാമോ ?

അല്ല...... നീ പോകയാണോ ? ഇത്ര വേഗം ....മഞ്ഞു നനഞ്ഞ ഈ വഴിത്താരയിലൂടെ നീ നടന്നു മറയവേ ഓരോ ഋതുവിലും ഞാന്‍ നിന്നെ ഇനിയും സ്നേഹിച്ചോട്ടെ ?......

എന്നെങ്ങിലും മഞ്ഞിന്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ വരച്ച എന്റെയീ ജനാല തുറന്നു നീ വരുമോ ? എനിക്ക് നീ നിന്റെ ജീവന്റെ ഒരു തുള്ളി തരുമോ ? ......പ്രിയനേ നീയെന്നില്‍ മഞ്ഞായി പിറക്കുമോ ? .....................വസന്തം ബാക്കി വച്ച പുഷ്പ്പങ്ങളുമായി നിന്നെയും കാത്തു ഈ സ്വപ്നജാലകത്ത്തിനു അരികെ ഞാന്‍ ഇരിക്കുന്നു ...........

സൃഷ്ടി

2011-07-08T03:51:00.000-07:00

ഭൂമി തിങ്കളാഴ്ച വ്രതമെടുത്തു. പതിനാറു തിങ്കളാഴ്ചകളും പൂര്‍ത്തിയായി. ആകാശത്തി ന്റെ മനസലിഞ്ഞു മഴയായി പ്രണയം പൊഴിഞ്ഞു. മൂന്നുദിവസം തുടര്‍ച്ചയായ മഴ .പര്‍വതങ്ങള്‍ ഉണര്‍ന്ന് ഉയര്‍ന്നു . മൂന്നാം ദിവസം വൃക്ഷങ്ങള്‍ പേമാരിയില്‍ ഇളകിയാടി .പുല്‍ക്കൊടിത്തുമ്പ് നാണിച്ചു തല താഴ്ത്തി നിന്നു.ആകാശം കാണാന്‍ മോഹിച്ച ഒരു വിത്ത് പൊടുന്നനെ പൊട്ടി മുളച്ചു .

കണ്ണനെ കണ്ടാല്‍ !!

2011-07-05T02:54:00.000-07:00

വനമാലയായ് ഞാന്‍ മാറും

ആ മാറില്‍ ചേര്‍ന്ന് കിടക്കും

മയില്‍ പ്പീലിയായേറും ആ -

ചുരുള്‍മുടിക്കെട്ടില്‍

കനകകുണ്ഡലമാകും നിന്‍

കര്‍ണ്ണ മൊന്നലങ്കരിക്കാന്‍

മഞ്ഞപ്പട്ടാംബരമായാ

ശ്യാമ മേനിയെ പുണരും

കാല്ചിലമ്പയാ പാദം

ചുംബനം കൊണ്ട് മൂടിടും

കടലിലേക്ക്‌ ഒരു നടത്തം

2011-04-25T05:53:00.000-07:00

ഐഡിയ പൂച്ചകുട്ടിയുടെതാണ് . ശരി അങ്ങനെയെങ്കില്‍ അങ്ങനെ . ഞായറാഴ്ച്ച ഉച്ച തിരിഞ്ഞു പോകാമെന്ന് തീരുമാനമായി . എനിക്കറിയാം എങ്ങോട്ട് എന്നല്ലേ നിങ്ങള്‍ വിചാരിച്ചത് ? പറയാമെന്നെ!
പുതു വയ്പ് ബീച് കാണാന്‍ പോകുന്ന കാര്യമാണ് പറഞ്ഞു വരുന്നത് . മുന്‍പ് പോയ ഒരാളെ ചാക്കിട്ടു പിടിച്ചു . അവളാണ് വഴി പറഞ്ഞു തന്നത് .ഹൈകോര്‍ട്ട് ജങ്ക്ഷന്‍ എത്തുക . അവിടുന്ന് പറവൂര്‍ ബസ്‌ പിടിക്കുക .പുതു വയ്പ്പ് ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കുക . സ്റ്റോപ്പില്‍ ഇറങ്ങുക .ഒരു ഓട്ടോ റിക്ഷ പിടിക്കുക ബീച്ച് എന്ന് പറയുക .ഇതായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടിയ മാപ് . ഈ ഞങ്ങള്‍ എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ മൂന്നു സുന്ദരികള്‍ .പൂച്ചക്കുട്ടി , ഉണ്ണിമോള്‍ പിന്നെ വാവയും . ഹോസ്റ്റലില്‍ ബോറടിച്ചു ഇരുന്നപ്പോള്‍ പൂച്ചക്കുട്ട്യാണ് ഈ ഐഡിയയുമായി വന്നത് . പിന്നെ ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല .രണ്ടു മണിക്ക് ഇറങ്ങണം എന്ന് പറഞ്ഞാണ് മെസ്സ് ഹാളില്‍ നിന്ന് മൂമ്ന്നു പേരും പിരിഞ്ഞത് . എന്നിട്ട് ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ 3 .30 .

താമസിച്ചതിനു മറ്റു രണ്ടുപേരും കുറ്റം പറഞ്ഞത് പാവം വാവയെ.
ഇവളെന്തിനാ ഇത്രയും ഒരുങ്ങുന്നെ ഇവടെ പെണ്ണ് കാണലോന്നും ഇല്ലല്ലോ . എന്ന് ഞാന്‍ ആത്മഗതം പറഞ്ഞു. നേരത്തെ പറഞ്ഞ റൂട്ട് മാപ്പിന്‍ പ്രകാരം ഞങ്ങള്‍ ബീച്ചിലെത്തി .
ദൂരെ നിന്ന് കടല്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ തന്നെ എന്റെ യുള്ളില്‍ മറ്റൊരു കടല്‍ ഇളകി മറിഞ്ഞു .വളരെ ശാന്തമായ കടല്‍ . തിരമാലകള്‍ മനപ്പുര്‍വ്വം ശാന്തമായി ഇരിക്കുന്നപോലെ . വൃത്തിയുള്ള മണല്‍ പരപ്പ് . പേരിനു രണ്ടു മൂന്നു വള്ളങ്ങള്‍ കരയില്‍ ഇരിപ്പുണ്ട് .കടലില്‍ അങ്ങിങ്ങായി ഒഴുകി നടക്കുന്ന ബോട്ട്ടുകള്‍ .

ഒന്നോ രണ്ടോ പേര്‍ അങ്ങിങ്ങായി നില്‍പ്പുണ്ട് . എന്നതൊഴിച്ചാല്‍ സ്വസ്ഥം! ശാന്തം ! കൂട്ടുകാര്‍ രണ്ടു പേരും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട് . ഞാനൊന്നും കേള്‍ക്കുന്നില്ല . അതോ ......
എനിക്കറിയാം ഞാന്‍ വന്നത് ആ കടലിന്റെ അടിത്തട്ടില്‍ നിന്നാണ് . അവിടെ എന്റെ കൊട്ടാരം ഉണ്ട്. മുത്തു ചിപ്പികളും പവിഴങ്ങളും കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ കൊട്ടാരം . അവിടെ എന്ത് രസമായിരുന്നു . ദുഖമെയില്ല . സന്തോഷം മാത്രം . ഇപ്പോഴും കളിചിരികള്‍ . ഒരിക്കല്‍ വലിയ തിരമാലകളില്‍ പെട്ട് ഈ കരയില്‍ ഞാന്‍ വന്നുപെട്ടത് ഇപ്പോഴുമോര്‍ക്കുന്നു. ഈശ്വര ! ദേ എന്റെ തോണി വെളുത്ത നിറത്തില്‍ അങ്ങ് ചക്രവാളത്തില്‍ . ഞാന്‍ പോവാ !!!

അവിരാമം

2011-04-19T02:30:00.000-07:00

ഒരുകുപ്പി പൊട്ടിച്ചു മൂന്നുഗ്ലാസ് കുടിച്ചതിനു ശേഷം നാലാമത്തെ ഗ്ലാസ്‌ നിറച്ചു അതില്‍ വിഷം ചേര്‍ത്ത് വച്ചു.
അപ്പോള്‍ അവള്‍ തന്റെ ഭാര്യ ;എന്നത്തെയും പോലെ കണ്ണും നിറച്ചു നില്‍പ്പുണ്ട്.

"നീയെന്നെ മരിക്കാനും അനുവദിക്കില്ലെ? " അയാള്‍ ആക്രോശിച്ചു.

അവള്‍ ഇപ്പോള്‍ ചിരിക്കുകയാണോ?

അതെ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിലേക്ക്‌ തന്നെ ഒരു പരിഹാസപാത്രമാക്കി മാറ്റിയിട്ടു അവള്‍ക്കു ചിരിക്കാമല്ലോ?

"എന്നെ എപ്പോഴും തോല്‍പ്പിക്കാമെന്ന് കരുതിയെങ്കില്‍ നിനക്ക് തെറ്റി .ഇപ്രാവശ്യം എനിക്ക് ജയിക്കണം .ദയവായി നീയൊന്നു പോകൂ ."

വിഷം ചേര്‍ത്ത ഗ്ലാസ്‌ ചുണ്ടോടു അടുപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ ഭയം കൂടിക്കൂടി വന്നു.

തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏടുകള്‍ ഒന്നൊന്നായി മറിഞ്ഞു മറിഞ്ഞു പോകുന്നു .
എന്തിനായിരുന്നു എല്ലാം ഒടുവില്‍ ഒരിത്തിരി വിഷത്തില്‍ എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കാനോ? ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു .

ഗ്ലാസിലെ മദ്യം മുഴുവന്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അയാള്‍ കുഴഞ്ഞു വീണു .

ഓര്‍മ താളില്‍ അപ്പോള്‍ അയാളുടെ വിവാഹമായിരുന്നു .സുന്ദരി ആയിരുന്നു അവള്‍ . ഇത്രമേല്‍ അഴകുള്ള ഒരുവളെ താന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല ഇതുവരെ .അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ പ്രണയമയവും .പത്തുദിവസം അത് എത്രപെട്ടന്നാണ് കടന്നു പോയത് . അവളെ അറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങള്‍ .അവളില്‍ താന്‍ ലയിച്ച നിമിഷങ്ങള്‍ എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ .

എല്ലാം തകിടം മറിഞ്ഞത് പെട്ടന്നായിരുന്നു.
ഒരുദിവസം രാവിലെ എഴുനേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ കൂടെയില്ല

ശ്ശെ! ഇവള്‍ എവിടെപ്പോയി? എന്നും വിചാരിച്ചാണ് അയാള്‍ എഴുനേറ്റതു .തലയില്‍ എന്തോ തട്ടിയപോലെ . അങ്ങോട്ടായള്‍ ഒന്നേ നോക്കിയുള്ളൂ .

ആരെക്കെയോ വരുന്നതും പോകുന്നതും അയാള്‍ അറിഞ്ഞു . പോസ്റ്റ്‌ മോര്‍ട്ടം റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ കിട്ടിയത്രേ . പത്ത് ദിവസം മുന്‍പ് വിവാഹം കഴിഞ്ഞവള്‍ മൂന്നുമാസം ഗര്‍ഭിണി .

ഒരുവാക്ക് നിനക്ക് എന്നോട് പറയമായിരുന്നില്ലേ .
നമ്മുടെ കുഞ്ഞായി ഞാന്‍ വളര്‍ത്ത്തിയേനെ . പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരു പരിഹാസ പാത്രം എന്തിനായിരുന്നു എല്ലാം .മടുത്തു എനിക്ക് മതിയായി .

നിന്റെ കര്‍മങ്ങള്‍ എല്ലാം ഇന്നലെ ആലുവ പുഴയില്‍ പൂര്‍ത്തിയായി. ഇനി എനിക്ക് മരിക്കാം . പക്ഷെ ഞാന്‍ നിന്നെ ഇപ്പോഴും സ്നേഹിക്കുന്നു.

വേദനാപര്‍വ്വം

2010-11-23T20:44:00.000-08:00

ഗീത ചേച്ചിയുടെ ഈ വേദന ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് പങ്കു വക്കുകയാണ് .തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങള്‍ ഇത് വായിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ വായിക്കാനായി ഈ ലിങ്കില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക
ഗീതയ്ക്കു ഒരു സഹായം

കളഞ്ഞു കിട്ടിയ മുത്ത്

2010-03-20T03:22:00.000-07:00

വാച്ചിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി സമയം 2 .30 p m .ഇനി ഏറിയാല്‍ അര മണിക്കൂര്‍ .എത്രയും പെട്ടന്ന് ഓഫീസില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങണം.അല്ലെങ്ങില്‍ 3 . 3 0 ഉള്ള ട്രെയിന്‍ എന്നെക്കൂട്ടാതെ പൊയ്ക്കളയും .വര്‍ക്ക്‌ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ഒക്കെ തയ്യാറാക്കി സെന്‍റ് ചെയ്തു .സിസ്റ്റം shut ഡൌണ്‍ ചെയ്തപ്പോഴേക്കും മൂന്നു .ബാത്ത് റൂമില്‍ പോകണോ ഏയ്‌ വേണ്ട അത് വേണമെങ്ങില്‍ ട്രെയിനില്‍ പോകാല്ലോ .പക്ഷെ make അപ്പ്‌ ന്റെ കാര്യത്തില്‍ നോ compramise പുരികങ്ങള്‍ ഷേപ്പ് ശരിയാണോ? ലിപ്സ്ടിക് കറക്റ്റ് ആയോ? അവസാനം ശ്ശെ ഒന്ന് നന്നായിട്ട് ഒരുങ്ങാന്‍ സമയം കിട്ട്യില്ല . ഇത് സ്ഥിരമായി പറയാറുള്ളതു ആണെങ്കിലും ഇനി സമയം കിട്ടിയാലും വല്യ മെച്ചമുണ്ടാകാന്‍ പോകുന്നില്ല എന്ന് അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടും തല്ക്കകാലം അതില്‍ തൃപ്തയായി നേരെ തെക്കോട്ടുള്ള ട്രെയിന്‍ പിടിക്കാന്‍ ഓടി .
ഓ! ഭാഗ്യം ഇരിക്കാന്‍ സീറ്റ്‌ കിട്ടി .ഞാന്‍ ആണ് ആദ്യം വന്നത് എന്ന് തോന്നുന്നു . അധികം ആരും ഇല്ല. പക്ഷെ ട്രെയിന്‍ വിടാന്‍ സമയം ആകുന്തോരും തിരക്ക് ക്കൂടി വരുന്നു. ലേഡീസ് compatrment തന്നെ കിട്ടിയത് കൊണ്ട് ഇന്ന് വായി നോക്കാന്‍ പറ്റത്തില്ല എന്നാ ഒറ്റ വിഷമമേ ഉള്ളൂ .ഒരു കുഞ്ഞും അമ്മയും തിക്കി തിരക്കി വരുന്നുണ്ട്. കാണാത്ത മട്ടില്‍ ഇരിക്കാം പിന്നെ കുഴപ്പമില്ലല്ലോ? അവര്‍ എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ വന്നു നിന്ന്. പല്ല് കിളിര്‍ത്തു തുടങ്ങിയ മോണ കാട്ടി അവള്‍ ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി . ഇനിയിപ്പോള്‍ എഴുനേല്‍ക്കാതെ തരമില്ല. വല്യ ജീന്‍സും കൊട്ടുമിട്ടിട്ടു ആ കുഞ്ഞിന്റെ ചിരിക്കുമുന്പില്‍ തുണി ഉടുക്കാത്തവളെ പോലെ എനിക്കൊരു ഫീലിംഗ്. മെല്ലെ എഴുനേറ്റു . പക്ഷെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു " മോള്‍ ഇരുന്നോ ഇവളെ ഒന്ന് പിടിച്ചാല്‍ മതി " സമയം കടന്നു പോവുന്തോറും ആ കുരുന്നു എന്നില്‍ എകീഭാവിക്കുയാണ് .ചിലപ്പോള്‍ കയ്യെടുത്ത് എന്റില്‍ ചുണ്ടില്‍ ഉരുമ്മുക, കവിളില്‍ നുള്ളുക ,പിന്നെ കുറച്ചുനേരം ഉറങ്ങും വണ്ടി വല്ല പാലത്തെലും കയറുമ്പോള്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു കരയും .അവളുടെ അമ്മയെ നോക്കിയപ്പോള്‍ അവിടെയെങ്ങും കാണുന്നുമില്ല .കരച്ചില്‍ മാറ്റാന്‍ ഞാന്‍ 'പെട്ട പാടുകള്‍' ഞാന്‍ അറിയാത്ത ഒരുപാട് വികാരങ്ങളില്‍ അവളെന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു . ആ എനിക്കിറങ്ങേണ്ട സ്ഥലമായി ഇനി നീ നിന്റെ അമ്മയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നോ കവിളില്‍ ഒരു മുത്തം നല്‍കി അവളുടെ അമ്മയെ നോക്കി . കാണുന്നില്ല തിരക്കില്‍ ആ സ്ത്രീ അലിഞ്ഞു പോയോ
" ചേച്ചി ഈ കുഞ്ഞിനെ ഒന്ന് പിടിക്കോ ഇതിന്റെ അമ്മ ഇതിന്റകത്തു ഉണ്ട് .എനിക്ക് ഇറങ്ങാന്‍ സ്റ്റോപ്പ്‌ ആയി ." അടുത്തിരുന്ന ചേച്ചി അവളെ വാങ്ങി അപ്പോഴും എന്റെ ഒരു കുഞ്ഞു വിരലില്‍ മുറുകെ പ്പിടിച്ചു അവള്‍ .ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ അത് വിടുവിച്ചു നെറ്റ്യില്‍ ഒരു മുത്തവും നല്‍കി ബാഗ്‌ എടുത്തു ഞാന്‍ ഇറങ്ങി .വീട്ടിലെത്തുമ്പോഴും ആ ചൂട് എന്റെ നെഞ്ചില്‍ തന്നെ .കട്ടിലിലേക്ക് വീണു എന്തെന്നില്ലാതെ കണ്ണീരൊഴുക്കി .

പിറ്റേന്നു ഞായര്‍ ഇന്നാണ് ഒരു ചെറുക്കന്‍ പെണ്ണ് കാണാന്‍ വരുന്നത് . ഇതിപ്പോള്‍ എല്ലാ ഞായര്‍ ആഴ്ചകളിലും ഒരു ചടങ്ങ് പോലെ ആയ്ട്ടിണ്ട് .വരുന്നവരുടെ കണക്കുകളും നമ്മുടെ കണക്കുകളും ചേരാതെ വരുമ്പോള്‍ ഇങ്ങനെയുള്ള ഞായര്‍ ആഴ്ചകള്‍ കൂടുകയ്യാണ്. മടുത്തു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ഈ വേഷം കെട്ടലുകള്‍.ലോകത്തില്‍ ഒരിടത്തുമില്ലാത്ത്ത സംബ്രതായങ്ങള്‍ . 33 % സംവരണമല്ല സ്ത്രീധനം പോലുള്ള അനാചാരങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള മോച്ചനംമാണ് വേണ്ടത് .
ഞായര്‍
പതിവ് കലാപരിപാടികള്‍ ചെറുക്കനും കൂട്ടുകാരനും .
ചായ , ചിരി പേര് ചോദിക്കല്‍ .പിന്നെ യാത്ര പറഞ്ഞു പോയി . ഇനി ഫോണ്‍ വഴി അമ്മാവന്‍ പറയും ബാക്കി.
എത്ര വേണമെന്ന് . !!!!
തിരിച്ചുള്ള മടക്ക ട്രെയിനില്‍ വെറുതെ ആ കുഞ്ഞിനെ പറ്റി ഓര്‍ത്തു .
ഹോസ്റ്റലില്‍ തിരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍ പതിവുപോലെ അന്നത്തെ പത്രവുമെടുത്ത്‌ എന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ .
മെട്രോയുടെ വിശേഷങ്ങളിലേക്ക്
അമ്മ തൊട്ടിലില്‍ വീണ്ടും കുഞ്ഞ്‌ .പക്ഷെ ആ മുഖം പെട്ടന്ന് മനസ്സ് ചുരത്തി .അവളെ എനിക്കുവേണം

കണ്ണാടി

2010-02-06T01:47:00.000-08:00

പുതിയ പ്രഭാതം , പുതിയ സ്ഥലം,പുതിയ വീട് .പഴയ സാധനങ്ങള്‍ പെറുക്കുന്ന കൂട്ടത്തില്‍ ആ കണ്ണാടി കിടപ്പുണ്ട്. അവള്‍ മെല്ലെ ആ കണ്ണാടി എടുത്തു തന്റെ നേര്‍ക്ക്‌ പിടിച്ചു .നിറം മങ്ങി കുഴിയില്‍ താണ കണ്ണുകളില്‍ ഒരിത്തിരി വെട്ടം .വരണ്ട ചുണ്ടുകളില്‍ എടുത്തു വച്ച ഒരു പുഞ്ചിരി . ഇപ്പോള്‍ സുന്ദരി ആയെന്നു സ്വയം സമാധാനിച്ചു .നീണ്ട മുടിയിഴകളില്‍ വെറുതെ വിരലോടിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു മൂളിപ്പാട്ടിന്റെ അല അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ നനയിച്ചു .
"മറക്കുമോ നീയെന്റെ മൌനഗാനം......
"അമ്മ ഇന്ന് വരുമോ എന്തോ? " ആ ചോദ്യം കണ്ണാടിയില്‍ നിന്നാണ് വന്നത് . വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു പിറകിലേക്ക് പോയാല്‍ കാണാവുന്ന ഒരു അഞ്ചാം ക്ലാസ്സുകാരി . ഹോസ്റ്റല്‍ വരാന്തയില്‍ നിന്ന് റോഡിലേക്ക് നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന നക്ഷത്ര കണ്ണുള്ള ഒരു കൊച്ചു പെണ്‍കുട്ടി .വെക്കേഷന്‍ ആയപ്പോള്‍ എല്ലാ കൂട്ടുകാരുടെയും അമ്മയും അച്ഛനും ഒക്കെ വന്നു വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്ന തിരക്കാണ് .അവളുടെ അമ്മ മാത്രം വന്നിട്ടില്ല .അല്ലെങ്കിലും എപ്പോഴും അങ്ങനെ ആയിരുന്നുവല്ലോ എല്ലാ പ്രാവശ്യവും അമ്മയോട് പറയും അടുത്ത പ്രാവശ്യം ആദ്യം അമ്മ വരണേ പക്ഷെ ഒരിക്കലും അമ്മ ആദ്യമേ വന്നിട്ടില്ല പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ക്കായുള്ള കാത്തിരിപ് അന്ന് തുടങ്ങിയതാണ്‌ ..................മാറി മാറി വരുന്ന പ്രതിബിംബങ്ങള്‍ ..........
അവ താന്‍ തന്നെയോ ? ...................
"അമ്മെ ഇന്ന് വരണ്ട നാളെ വന്നാല്‍ മതി " പ്ലസ്‌ ടു ക്കാരി
" അമ്മെ സ്റ്റഡി ലീവ് ആണ് ഞാനിങ്ങു പോന്നു " എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജ് വിദ്യാര്‍ത്ഥിനി
" ഞാനൊരു സ്വതന്ത്ര വ്യക്തിയാ എനിക്ക് എന്റേതായ ഇഷ്ട്ടങ്ങള്‍ ഉണ്ട് " കാമുകി
" സോറി ഞാന്‍ കുറച്ചു കൂടി വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള ഒരാളെ വിവാഹം കഴിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു " വഞ്ചകി
"എനിക്ക് മടുത്തു ഈ ജീവിതം " ഭാര്യ
" മക്കളെ അമ്മക്കൊരുമ്മ താ" അമ്മ
" എന്റെ കൊച്ചു ഇങ്ങു വന്നാല്‍ മാത്രം മതി . അമ്മൂമ്മക്ക്‌ വേറെയൊന്നും വേണ്ട "അമ്മൂമ്മ
കണ്ണാടി താഴ്ത്തി മുറിഞ്ഞു പോയ ഗാനത്തിന്റെ ബാക്കിക്കായി പരതുകയായ് ..............

ഒരാള്‍

2009-09-26T02:59:00.000-07:00

വെറുതെ ഓര്‍മകളുടെ പിറകെ പായാന്‍ ആര്‍ക്കാണ് ഇഷ്ട്ടം .സുഖമുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍ ആണെങ്ങില്‍ കുഴപ്പമില്ല . പക്ഷെ അത്ര രസിപ്പിക്കാത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍ മനുഷ്യന് എന്നും ഭാരമാണ് .മുഷിപ്പിക്കുന്ന യാത്രകളില്‍ നീന പക്ഷെ ഓര്‍മകളിലേക്ക് വെറുതെ പോകും. ഇന്നവള്‍ കോവളത്തെ ആ കടല്‍ തീരത്തേക്ക് പോയി. ചെറിയ കറുപ്പ് രാശി പടര്‍ന്ന മണലിലൂടെ നീനയും എബിയും നടന്നു പോയി . നീലയില്‍ വെളുത്ത പുള്ളികള്‍ ഉള്ള സാരിയുടെ തുമ്പു അവള്‍ തോളിലൂടെ എടുത്തു മുന്പിലെക്കിട്ടു പിടിച്ചു .എന്നിട്ടും കാറ്റ് അവരെ പുറകിലേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു .
കോളേജ് നിന്നും ടൂര്‍ വന്നതാണ്‌ ഇവിടെ നീന അവരുടെ പ്രീയപ്പെട്ട ടീച്ചര്‍ എബി സാറും . സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയ പോലെ പാറിക്കളിക്കുന്ന മുടി വൃഥാ മാടിയൊതുക്കി അവള്‍ ചോദിച്ചു "എബിയെന്താ കുട്ടികളുടെയോപ്പം പോകാഞ്ഞത്‌ ?" അതുപിന്നെ ആകെയുള്ളതു എത്ര ? അറുപതു പേര്‍ അതില്‍ കുറെയെണ്ണം ദേ വെള്ളത്തില്‍ കിടക്കുന്നു പെണ്‍ പിള്ളേര് മൊത്തം അവിടെയുണ്ട് പിന്നെ ബാക്കിയുള്ളവന്മാര് വെള്ളം അകത്താക്കാന്‍ ഒഴിഞ്ഞ കോണും നോക്കി പോയിരിക്കുകയാ വെള്ളത്തി കിടക്കാനും എനിക്ക് വയ്യ വെള്ളം കുടിക്കാനും എനിക്ക് വയ്യ . പിന്നെ നീനക്ക് ദേ പിള്ളേരുടെ കൂടെ വെള്ളത്തില്‍ കളിയ്ക്കാന്‍ വയ്യായിരുന്നോ ?
അവള്‍ പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു" അതെ ഈ സാരീ ഉപ്പുവെള്ളത്തില്‍ നനച്ചാല്‍ അപ്പം തീര്‍ന്നു അതുകൊണ്ട എബി അല്ലെങ്ങില്‍ ഞാന്‍ എപ്പോഴേ റെഡി " "തീരത്ത് തന്നെ പാറയുള്ള ബീച്ച് കോവളം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു അല്ലെ എബി" "അല്ല ഗോവ യും ഏതാണ്ട് ഇതുപോലെതന്നെയാണ് . നീന നമുക്കാ പാറയുടെ മുകളില്‍ കയറി നോക്കാം വാ ."ബീച്ചിന്റെ ഏകദേശം ഒടുവിലയാണ് ആ പാറക്കൂട്ടം .ചെരുപ്പ് ഊരി കയ്യില്‍ പിടിച്ചാണ് അവള്‍ കയറിയത് . പിറകെ എബിയും കയറിയെത്തി. താഴെ നുരയുന്ന തിര അവളില്‍ ഒരു സംഭ്രമം ഉണ്ടാക്കി .അവയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ആകര്‍ഷണം ഉണ്ടെന്നു തോന്നി. പെട്ടന്ന് അവള്‍ക്കു ഒരു ഭാരക്കുറവ് അനുഭവപെട്ടു .പിറകെ വന്ന എബി അവളെ തള്ളിയതാണ് . അവള്‍ ആര്‍ത്തിരമ്പുന്ന ആ തിരമാലകളിലേക്ക് നോക്കി . അല്ല അവ കൈകളാണ് താഴേക്ക്‌ വരുന്ന തന്നെ വീണുപോകാതെ പിടിക്കാന്‍ ആയിരം കൈകളുമായി ഒരാള്‍
പക്ഷെ യഥാര്‍ത്തത്തില്‍ സംഭവിച്ചത് മറ്റൊന്നാണ്‌ എബി അവളുടെ അട്ത്‌ എത്തുന്നതിനു മുന്‍പ് തന്നെ അവള്‍ താഴേക്ക്‌ പോയിരുന്നു . കുറച്ചു അകലെ നിന്ന ലൈഫ് ഗാര്‍ഡ്‌ പക്ഷെ അത് കണ്ടിരുന്നു. അടുത്ത നിമിഷം അയാള്‍ വിസില്‍ മുഴക്കി മറ്റുള്ളവരെ അറിയിക്കുകയും സ്വയം കടലിലേക്ക്‌ ചാടുകയും ചെയ്തു.
നീന ആര്‍ യു ഓക്കേ ? എന്ന് ആരോ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് അവള്‍ ഉണര്‍ന്നത് . അതൊരു ഹോസ്പിടല്‍ മുറിയാനെന്നു അവള്‍ക്കു മനസിലായി .
"സര്‍ മിസ്സ്‌ കണ്ണ് തുറന്നു " നീതു എബിയെ വിളിച്ചു .
എബി അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു ." എന്താടോ തനിക്കു പറ്റിയത് ? തനിക്കു ഇതിന്റെ വല്ല ആവശ്യവുമുണ്ടോ ?"
നീന ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടന്നു .
താന്‍ ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്നു എന്ന് അവള്‍ വിശ്വസിച്ചു തുടങ്ങി . തന്നെ എബി തള്ളിയിട്ടു എന്നാണ് അവള്‍ വിചാരിച്ചത് . പക്ഷെ തള്ളിയിട്ട ആള്‍ തന്നെ ഒരിക്കലും ഹോസ്പിറ്റലില്‍ എത്തിക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ലല്ലോ .
എബി വീണ്ടും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി "താന്‍ ചാടിയതൊക്കെ കൊള്ളാം .പക്ഷെ താന്‍ എന്നെ കുറിച്ച് വല്ലതും ചിന്തിച്ചോ? തനിക്കു എന്തെങ്ങിലും പറ്റിയിരുന്നെങ്ങില്‍ ഞാനിപ്പോള്‍ പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ ആയിരിക്കും .ഭാഗ്യത്തിന് ഗാര്‍ഡ്‌ കണ്ടു . താന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് ചാടിയതാണെന്ന് .പുറകെ വന്ന ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ നില്‍ക്ക്‌ാ .പക്ഷെ ഇത് ഇത്തിരി കടന്ന കയ്യ്‌ ആയിപോയി . കേസ് ആക്കണ്ട എന്ന് കാല് പിടിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടാ രക്ഷപെട്ടത് ആക്ച്വലി എന്താ സംഭവിച്ചത് ?"
"എനിക്കറിയില്ല ഞാന്‍ മറ്റൊരു ലോകത്തായിരുന്നു . എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ " .നീന വിതുമ്പി തുടങ്ങി
ആ സംഭവത്തിനു ശേഷം എബി നീനയുമായി കൂടുതല്‍ അടുത്ത് തുടങ്ങി. കോളേജില്‍ തിരികെ എത്തിയ ശേഷവും എബി ഒരു കരുതല്‍ നീനക്ക് അധികം നല്‍കി. ഫ്രീ ടൈമില്‍ അവര്‍ കൂടുതല്‍ അടുത്തറിഞ്ഞു.എബിക്ക് എല്ലാ കാര്യത്തിനും സ്വന്തമായി ഒരു അഭിപ്രായമുണ്ടായിരുന്നു. വിദേശത്തുള്ള അച്ഛനും അമ്മയും അവനെ അങ്ങോട്ട്‌ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷെ അവന്‍ സ്വന്തം നാട് വിട്ടു പോകാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചില്ല .
അവന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ എപ്പോഴും പ്രത്യാശയുടെ ഒരു കടല്‍ അവള്‍ കണ്ടു. അതവള്‍ക്ക്‌ കൂടുതല്‍ ആത്മവിശ്വാസം നല്‍കി . എന്ത് വേണമെങ്ങിലും അവനോടു പറയാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അവള്‍ക്കു ഉണ്ടായിരുന്നു. ആല്‍ബര്‍ട്ട് തന്നെ പെണ്ണ് കാണാന്‍ വരുന്നു എന്ന് എബിയോടു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്‍റെ ഉപദേശം ഇതായിരുന്നു . " തീര്‍ച്ചയായും നീ നിന്റെ സാധാരണ വേഷത്തില്‍ ആയിരിക്കണം . ഒരിക്കലും ഓവര്‍ ആയി ഒരുങ്ങരുത് ."
ആല്‍ബിയുമായുള്ള വിവാഹത്തോടെ നീന ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ വാങ്ങി വീടിനു അടുത്തുള്ള കോളേജിലേക്ക് മാറിയിരുന്നു. എങ്ങിലും എബിയോടുള്ള ഫ്രണ്ട് ഷിപ്പിന് ഒരു കോട്ടവും വന്നില്ല .വീട്ടിലെ എല്ലാ ആഘോഷങ്ങള്‍ക്കും എബിയുണ്ടായിരുന്നു. ആല്‍ബിക്കും അയാളെ ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നു.ആല്‍ബിക്കും നീനക്കും ഉണ്ടാകാറുള്ള ചില്ലറ പിണക്കങ്ങളില്‍ അയാള്‍ മധ്യസ്ഥം വഹിച്ചു. ആരെയും ആകര്‍ഷിക്കുന്ന സ്വഭാവത്തിനു ഉടമ ആയിരുന്നു എബി. കോളേജ് മേറ്റ്‌ ആയ ത്രിഷയെ എബി ജീവിതസഖി ആക്കിയപ്പോള്‍ സാക്ഷികളായി നീനയും ആല്‍ബിയും മാത്രമേ ഉണ്ടായുള്ളൂ . വീട്ടുകാര്‍ അതോടെ എബിയെ ഉപേക്ഷിച്ചു.അവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സാറ എന്ന ഓമനയുടെ വരവ് .എല്ലാം അവര്‍ ആഘോഷമാക്കി. നീനക്കും രണ്ടു കുട്ടികള്‍ .ഇതിനിടയില്‍ ആല്‍ബി യു എസ്‌ ലേക്ക് പോയി .ഒരു വര്‍ഷത്തിനകം നീനയെയും കുട്ടികളെയും കൊണ്ടുപോയി. മാസത്തില്‍ ഒരു ഫോണ്‍ വിളി ആയി ആ ബന്ധം തുടര്‍ന്നു.
പെട്ടന്ന് കാര്‍ ഇരച്ചു നിന്ന്. നീന ഓര്‍മയില്‍ നിന്ന് ഉണര്‍ന്നു. ആല്‍ബി ഡോര്‍ തുറന്നു പള്ളി മുറ്റത്തേക്ക്‌ ഇറങ്ങി നീനയും .
പറഞ്ഞതുപോലെ ഫാദര്‍ അവരെ കാത്തിരുപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ഫാദര്‍ അവരെയും കൂട്ടി സെമിത്തേരിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ഒരു കല്ലറ ക്ക് സമീപം നിന്ന്. കണ്ണീര്‍ നിറഞ്ഞു തൂവിയ മിഴികളോടെ അവള്‍ അതിനു സമീപം മുട്ടുകുത്തി . എബി ആന്‍ഡ്‌ ത്രിഷ .ഒരു കാര്‍ ആസിടെന്റില്‍ ഒരുമിച്ചു നഷ്ട്ടപെട്ടു എന്ന് നീന ഇതുവരെ വിശ്വസിചിട്ടില്ലയിരുന്നു .പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ അവള്‍ തളര്‍ന്നു പോയി. ആല്‍ബി അവളെയും കൂട്ടി പള്ളിയിലേക്ക് തിരികെ വന്നു. ഒരു കന്യാസ്ത്രീയുടെ കയ്യില്‍ സാറ ഇരുപ്പുണ്ട്‌. അവളെ കണ്ടതും നീനക്ക് അടക്കാനായില്ല . ഒരു കുഞ്ഞു എബി ആയിരുന്നു ആ കുരുന്നു. അതെ ചിരി അതെ ആ കണ്ണുകള്‍ ആണ് അവള്‍ക്കു എപ്പോഴും കാണേണ്ടത്. തിരികെ കാറില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ നീനക്ക് മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാനുണ്ടായിരുന്നില്ല .അവള്‍ സാറയുടെ കുസൃതികളില്‍ നിര്‍വൃതിയില്‍ ആയിരുന്നു
അപ്പോള്‍ അങ്ങ് ദൂരെ ഒരാള്‍ അതുകണ്ട് സന്തോഷിച്ചു. അതേയ് നീയാണെന്റെ കൂട്ടുകാരി.

അവിഹിത ഗര്‍ഭം

2009-06-13T01:43:00.000-07:00

നീലിമക്ക് ഇന്ന്‍ ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ ഒരു ഉന്മേഷവും തോന്നിയില്ല . വീര്‍ത്ത വയറും താങ്ങി ചിലപ്പോള്‍ രണ്ടുച്ചാല്‍ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കും .വീണ്ടും കിടപ്പുമുറിയില്‍ ചെന്നു കിടക്കും. വിശപ്പ്‌ സഹിക്കാന്‍ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടു മാത്രം സമയാസമയങ്ങളില്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. അലക്സ്‌ ഇന്നു എന്തെങ്ങിലും കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ? അവള്‍ ചിന്തിച്ചു .ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വാച്ചില്‍ നോക്കി. ഒന്നു വയ്കുന്നേരം ആയെങ്ങില്‍
രാവിലെ എഴുനേല്‍ക്കാന്‍ താമസിച്ചുപോയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അലെക്സിനു ചോറ് കൊടുത്തുവിടാന്‍ പറ്റിയില്ല. രാവിലത്തെ ചായ ഒന്‍പതു മണിക്കാണ് അലെക്സിനു കൊടുത്തത് .എന്നാലും ഒരു പരിഭവവുമില്ല .ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അത് വാങ്ങി കുടിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞ ഡയലോഗ് ആണ് നീലിമക്ക് ദഹിക്കാതെ കിടന്നത്.
"അതേയ് നീ എത്ര വേണമെങ്ങിലും ഉറങ്ങിക്കോ പക്ഷെ എന്റെ കൊച്ചിനെ ഇങ്ങനെത്തെ ചീത്ത ശീലങ്ങളൊന്നും പഠിപ്പിക്കല്ലേ "
അല്ലെങ്ങിലും അലെക്സ് ഇപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെയാണ് .എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഒടുവില്‍ കുഞ്ഞിലെ നിര്‍ത്തുകയുള്ളൂ.വീട്ടുകാരുടെ എതിര്‍പ്പിനിടയിലും തങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും സ്നേഹിക്കുകയും ഒടുവില്‍ ഒരുമിച്ചു ജീവിച്ചു തുടങ്ങുക ആയിരുന്നു. രണ്ടു മതത്തില്‍ പെട്ടുപോയി എന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ കുഴപ്പം .
അലെക്സ് ക്രിസ്ത്യന്‍ നീലിമ ഹിന്ദു .അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആരും സഹായത്ത്തിനില്ല . ഗര്‍ഭിണി ആയപ്പോഴാണ് ഒരു നിസ്സഹായത ഉള്ളില്‍ തോന്നിത്തുടങ്ങിയത് . എല്ലാത്തിനും ഒപ്പം അലെക്സ് ഉണ്ട് എന്നാലും എവിടെയോ ഒരു വിടവ് നികത്തപ്പെടാതെ കിടക്കുന്നു .അവള്‍ ഒരു വനിത പ്രസിദ്ധീകരണം എടുത്തു മറിച്ച് നോക്കി . അവിഹിത ഗര്‍ഭം ഒരു സര്‍വ്വേ എന്ന പേജ് അവള്‍ വായിച്ചു തുടങ്ങി . വര്‍ദ്ധിച്ചു വരുന്ന അബോര്‍ഷനുകള്‍ ആണ് ഇങ്ങനെ ഒരു സര്‍വ്വേ നടത്താന്‍ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് .ആ ബുക്ക്‌ മടക്കുംപോള്‍ അവള്‍ ചിന്തിച്ചതും സ്വന്തം ഗര്‍ഭത്തെ പറ്റിയാണ് .
അല്ല ഒരു കണക്കിന് നോക്കുകയാനെങ്ങില്‍ തന്റെയും അവിഹിത ഗര്‍ഭം തന്നെയല്ലേ ?രക്ഷിതാക്കളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ അന്യനായ ഒരു പുരുഷനോടൊപ്പം വീട് വിട്ടു പോകുകയും ഒരു താലിചരടിന്റെ പോലും ബലം ഇല്ലാതെ ഒപ്പം താമസിക്കുക്കയും .ഇപ്പോള്‍ ഗര്‍ഭിണിയും .വിവാഹത്തെ പറ്റിപറയുമ്പോഴെല്ലാം അലെക്സിന്റെ ഡയലോഗ് ഇതാണ് " വിവാഹം സ്വര്‍ഗത്തില്‍ വച്ചു നടക്കുന്നു. ഇനി നമ്മളായിട്ടു ഇവിടെ വീണ്ടും ഒന്നും ചെയ്യേണ്ട കാര്യമില്ല "ആലോചിക്കുന്തോറും നീലിമക്ക് സങ്കടം കൂടികൂടി വന്നു. ഒടുവില്‍ അവള്‍ കുറേനേരം വെറുതെ കരഞ്ഞു .അതിനൊടുവില്‍ അവള്‍ മെല്ലെ മെല്ലെ ഉറക്കത്തിലേക്കു പോയി .
ഉണരുമ്പോള്‍ അവള്‍ കട്ടിലില്‍ കിടക്കുകയാണ്. ചുറ്റിലും കുറെ സ്ത്രീകള്‍ .താന്‍ ഉണരുന്നത് നോക്കി നില്ക്കുന്നത് പോലെ .അവരെല്ലാം വെള്ള വസ്ത്രമാണ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ .ഉറക്കം മാറിയ കണ്ണുകളാല്‍ അവള്‍ ഓരോരുത്തരെയും മാറി മാറി നോക്കി .അവരെല്ലാം ഏതോ മാലാഖകളെ പോലെ തോന്നിച്ചു .അതില്‍ ഒരാള്‍ അവളുടെ കയ്യ്‌ പിടിച്ചു ."എന്നെ മനസ്സിലായോ മോള്‍ക്ക്‌ ?"ഇല്ലെന്നവള്‍ആംഗ്യം കാട്ടി ." ഞാന്‍ ദേവകി ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ അമ്മ "
നീലിമക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല . ദൈവമേ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ അമ്മയോ? അതെങ്ങനെ ?
അവള്ക്ക് വാക്കുകള്‍ പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല . അപ്പോള്‍ അടുത്തയാള്‍ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു .
" ഞാന്‍ മേരി
യേശുവിന്റെ അമ്മ "
ഞാനും നിന്നെപോലെ കന്യക ആയിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഗര്‍ഭം ധരിച്ചത് .അതൊരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമായിരുന്നു . പക്ഷെ അതില്‍ ഞാന്‍ അഭിമാനിച്ചു . ആ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവനുവേണ്ടി എന്തെല്ലാം ത്യാഗങ്ങള്‍ സഹിച്ചു . മോളെ സ്ത്രീയുടെ ധര്‍മം പുതിയ ഒരു ജീവന്റെ ,സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ വാഹക ആവുക എന്നതാണ് യേശുവിനു ജന്മം നല്‍കിയതിലൂടെ ഞാന്‍ അത് നിര്‍വഹിച്ചു കഴിഞ്ഞു .
നീലിമയുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകി. അത് തുടച്ചു കൊണ്ടു ദേവകി പറഞ്ഞു. "നോക്കൂ മോളെ കാരാഗ്രഹത്തില്‍ വച്ചാണ് ഞാനും ഉണ്ണിക്കണ്ണനെ ഗര്‍ഭം ധരിച്ചതും .ഒരു പുതിയ സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ നാന്ദി കുറിക്കുവാന്‍ ഈശ്വരന്‍ എന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു . ദുരിതത്തിന്റെ നാള്‍ വഴികള്‍ . പക്ഷെ ആ വേദനാ പര്‍വങ്ങള്‍ പുതിയ ഒരു പുലരിക്കു വേണ്ടിയായിരുന്നു .
അടുത്തത് കുന്തി ആയിരുന്നു ലോകം ഇതുവരെ കണ്ടതില്‍ വില്ലാളി വീരനായ അര്‍ജുനന്റെ അമ്മ
പിന്നീട് നിന്നത് യശോദ ഉണ്ണിക്കണ്ണന്റെ പോറ്റമ്മ .
നീലിമക്ക് ആകെ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാന്‍ വയ്യാത്ത അവസ്ത്ഥ .
"വിഹിത മല്ലാതെ ഇവിടെ ഒരു ഗര്‍ഭവും ഈ ഭൂമിയില്‍ ഉണ്ടാകുന്നില്ല . ഓരോ ജന്മത്തിനും അതിന്റേതായ കര്‍ത്ത്തവ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട് അതിനാല്‍ നീ ദുക്കിക്കേണ്ട . നിന്റെ ധര്‍മം ഈ കുഞ്ഞിനെ ലോകത്തിനു നല്കുക എന്നത് മാത്രമാണ് "ഇതു പറഞ്ഞതു കുന്തി ആയിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ പോകുന്നു. അവര്‍ പോകാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവള്‍ പെട്ടന്ന് അലെക്സിനെ ഓര്‍ത്തത്
"അലെക്സ് ഒന്നു വേഗം വരൂ "അവള്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചു .സന്ധ്യ ആയിട്ടും ഉമ്മറത്ത് വെളിച്ചം കാണാത്തത് കൊണ്ടു അലെക്സ് തെല്ലൊന്നു ഭയന്നു .അകത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോള്‍ നീലിമ അലെക്സ് അലെക്സ് എന്ന് വിളിക്കുകയാണ്‌ .അവള്‍ നല്ല ഉറക്കയ്തിലാണ് .എന്തെങ്ങിലും സ്വപ്നം കണ്ടു ഭയന്നിട്ടുണ്ടാവും .അയാള്‍ ഓടിച്ചെന്നു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്നു നെറ്റിയില്‍ ചെറുതായി ചുണ്ടുകള്‍ അമര്‍ത്തി .കണ്ണുതുറന്ന അവള്‍ അവിടെ മറ്റാരെയോ തിരഞ്ഞു.
"എന്താടാ ഞാനില്ലേ നിന്റെ കൂടെ "അയാള്‍ അവളുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചു .

ലക്ഷ്മി ഒരോര്‍മ്മ !!!!!!!!!!!!!

2009-05-30T02:08:00.000-07:00

ഈ നഗരത്തിലെ യാത്രകള്‍ എനിക്ക് എന്നും പ്രീയപ്പെട്ടവയാണ് .രാവിലെ ഓഫീസിലേക്ക് പോകുന്ന തും വ്യ്കിട്ടു തിരികെ വരുന്നതും ബസില്‍ ആയതുകൊണ്ട് ഒരുപാടു ആളുകളെ കാണാം .നിരീക്ഷിക്കാം ,പക്ഷെ രണ്ടുദിവസമായി മനസ് എങ്ങും നില്‍ക്കുന്നില്ല .ഒരു വല്ലാത്ത പങ്കപ്പാട് .ലളിത സഹസ്ര നാമത്തില്‍ മനസിനെ കെട്ടിയിടാന്‍ പലതവണ ശ്രമിച്ചു .കഴിയുന്നില്ല .ലക്ഷ്മി എന്ന പേരു എന്നിലേക്ക്‌ കൊണ്ടുവരുന്നത്‌ കടുത്ത വിഷാദം ആണ് .
ഒരു മാസം മുന്പ് ഒരു ഞായര്‍ പതിവുപോലെ നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു വന്ന ചേച്ചി അടുക്കളയില്‍ കയറാതെ നേരെ എന്റെ അടുത്തുവന്നു ഒറ്റ കിടപ്പും ഒരു ഉറക്കവും .ഇതു നല്ല കൂത്ത്തായല്ലോ പുള്ളിക്കാരി അടുക്കളയില്‍ കയറിയാലേ വല്ലതും വയ്ക്ക് രുചിയായി കഴിക്കാന്‍ പറ്റുകയുള്ളൂ .ഈ കിടപ്പ് പതിവുള്ളതല്ല .കാരണം നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടി എന്ന് പേരെ ഉള്ളൂ ചേച്ചി ഒന്‍പതു മണിയാകുമ്പോള്‍ ഉറക്കം പിടിക്കും . പിന്നെ ഇന്നു മാത്രമെന്താണ് ഒരു പുതിയ പരിപാടി . ഇനി ഇന്നലെ രാത്രിയില്‍ മറ്റെന്തെങ്ങിലും പരിപാടി എന്തായാലും എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പിടികിട്ടി ഇനിയും ഇങ്ങനെ കിടന്നാല്‍ ഇന്നത്തെ കാര്യം ഗോവിന്ദ !!! അതുകൊണ്ട് മെല്ലെ എഴുനേറ്റു അടുക്കളയില്‍ പോയി നല്ലൊരു സ്പെഷ്യല്‍ പുട്ട് ഉണ്ടാക്കാമെന്ന് വച്ചു. പുട്ടും കൊണ്ടു ചെന്നു ചേച്ചിയെ വിളിച്ചു എവിടെ നല്ല ഒന്നാന്തരം ഉറക്കം !പിന്നെ ഒറ്റ വഴിയേ ഉള്ളൂ നമ്മുടെ റേഡിയോ മാന്ഗോ ഓണ്‍ ചെയ്തു പരമാവധി ഉറക്കെ വച്ചു . റേഡിയോ ജോക്കി ഷാന്‍ ചേച്ചിക്ക് വീക്ക്നെസ്സ് ആണ് . അതുകൊണ്ടാണ് ഈ പ്രയോഗം . അതാ മാജിക്‌ ചേച്ചി മെല്ലെ ഉണര്‍ന്നു വരുന്നു .പക്ഷെ ആകെയൊരു തെളിച്ചമില്ല ."എന്തേ" ഞാന്‍ ചോതിച്ചു.
"അതല്ല മോളെ ഇന്നലെ ഒരു പോള കണ്ണടച്ചിട്ടില്ല ! ഒരു കൊച്ചു കാരണം ഞങ്ങള്‍ പത്തു ഇരുപതു പേരാണു ഉറക്കം കളഞ്ഞത് . എന്തോ പറയാനാണെന്ന് പറ "അതും പറഞ്ഞു പുട്ട് കഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ ചേച്ചി പിന്നെ ഒറ്റ അക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല . ഞാന്‍ ആണെങ്ങില്‍ പിന്നെ പുട്ട് തിന്നതുമില്ല .പുട്ട് മുഴുവന്‍ തീര്‍ന്നതിനു ശേഷം ആണ് ആ സംഭവത്തിന്റെ ചുരുള്‍ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് വിടര്തിയിട്ടത്
"ഇന്നലെ ഒരു ഒന്‍പതു മണിയായപ്പോള്‍ വര്‍ക്കെല്ലാം കഴിഞ്ഞു പിള്ളേര്‍ രേസ്ട്ടിംഗ് റൂമിലേക്ക്‌ വന്നു അപ്പോള്‍ തുടങ്ങിയ ഫോണ്‍ വിളിയാ പത്ത് കഴിഞ്ഞു പന്ത്രണ്ടു കഴിഞ്ഞു പിന്നെ കരച്ചില്‍ തുടങ്ങി അതിങ്ങനെ തുടര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കേറി ഇടപെട്ട് .ഇങ്ങനെ യുണ്ടോ? എല്ലാവരും തളര്‍ന്നു ഒന്നു ഉറങ്ങാനായി വന്നവരാണ് നീയെന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത് എന്നും പറഞ്ഞു ഞാന്‍ ഒന്നു വിരട്ടി .അപ്പോഴാണ് അവള്‍ കാര്യങ്ങള്‍ ഞങ്ങളോട് വിശതമായി പറയുന്നതു "അതിങ്ങനെ യാണ്.
ലക്ഷ്മി എന്നാണ് ആ കുട്ടിയുടെ പേരു എണ്ണ കറുപ്പില്‍ ഒരു നാലടി ക്കാരി . മൂക്കില്‍ പച്ചക്കല്ലുള്ള മൂക്കുത്തി .അവര്‍ വയനാട്ടിലെ കുറിച്യര്‍ വിഭാഗത്തിലുള്ള കുട്ടിയാണ് . നമ്മുടെ കേരളത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു എത്രയോ വട്ടം അന്പെയ്തില്‍ മത്സരിക്കാനായി പോയിട്ടുള്ള കുട്ടിയാണ് ഈ ലക്ഷ്മി .സ്വഭാവവും വളരെ നല്ലത് .ആരോടും ഒരു ചെറിയ വഴക്കിനു പോലും പോകാത്തവള്‍
കൂടുകാരികള്‍ക്ക് അവള്‍ പ്രീയപ്പെട്ടവളാണ്. കാരണം എപ്പം കടം ചോദിച്ചാലും അവള്‍ ഒരു മടിയുമില്ലാതെ കാശു കൊടുക്കും . ചേച്ചിക്കും അവളെ ഇഷ്ട്ടമാണ് കാരണം അത് ചെയ്യ്‌ ഇതു ചെയ്യ്‌ എന്നും പറഞ്ഞു ഒരിക്കല്‍ പോലും പുറകെ നടക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല .അങ്ങനെയൊക്കെ യുള്ള ലക്ഷ്മി അവളുടെ കരച്ചിലിന്റെ കാരണം വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോള്‍ എല്ലാവരും അന്തം വിട്ടു.
അവള്‍ അന്യ ജാതിയില്‍ പെട്ട ഒരാളെ സ്നേഹിക്കുന്നു. അയാളോടൊപ്പം ഇറങ്ങി ചെന്നില്ലെങ്ങില്‍ അയാള്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുമെന്ന് പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.ഒന്‍പതാം ക്ലാസ്സ്‌ മുതല്‍ തുടങ്ങിയ പ്രണയം ആണത്രേ . വീട്ടു കാര്‍ ഇതു ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കില്ല എന്തെന്നാല്‍ അവളുടെ വിഭാഗത്തില്‍ പെട്ട ആളുകള്‍ ഒരിക്കലും മറ്റു വിഭാഗക്കരുമായി ഇടപഴകാന്‍ ഇഷ്ട്ടപെടാത്തവര്‍ ആണ് .അവളുടെ അനുജത്തിയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു പക്ഷെ അവള്‍ ഇയാള്‍ക്കായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്‌. കല്യാണം കഴിച്ചു തന്നാലും ഇല്ലെന്ഗിലുമ് അയാള്‍ വീട്ടില്‍ വന്നു ചോദിയ്ക്കാന്‍ പോകുന്നു .അവര്‍ അനുവതി ചില്ലെങ്ങില്‍ ലക്ഷ്മി ഇറങ്ങി ചെല്ലണം .ഇല്ലെങ്ങില്‍ അവന്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യും ഇതാണ് കാര്യം രാത്രി മുഴുവന്‍ അവള്‍ ഇതും പറഞ്ഞു കരച്ചില്‍ കേട്ടവര്‍ക്കും ഉറങ്ങാനായില്ല. ചേട്ടന്മാരെയും മറ്റും നാണം കെടുത്താന്‍ അവള്‍ ഒട്ടും ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടില്ല അതുകൊണ്ടാണ് ഇത്ര വര്ഷവും അവള്‍ അവന്റെ കൂടെ പോകാതിരുന്നത്. പക്ഷെ അവള്‍ സ്നേഹിച്ചു സഹായിച്ചു. അവന്റെ പെങ്ങളുടെ കല്യാണത്തിന് അവള്‍ നല്ലൊരു തുക തന്നെ നല്കി. ചേട്ടന്മാര്‍ എന്നാല്‍ അവന്റെ കൂടെ അവളെ അയക്കാന്‍ ഇഷ്ട്ടപെട്ടില്ല എന്നാല്‍ മറ്റു കല്യാണങ്ങള്‍ ഇവള്ക്കായി ആലോചിച്ചതുമില്ല .ഇതാണ് ചേചിയുടെ ഉറക്കം കെടുത്തിയ ലക്ഷ്മി പുരാണം. ഇതു കേട്ടു എനിക്ക് മാക്സിമം പറയാന്‍ പറ്റുന്ന കമെന്റ്സ്‌ ഒക്കെ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ വീണ്ടും അടുക്കളയിലേക്കു ചേച്ചി കട്ടിലിലേക്കും.
ഈ കഴിഞ്ഞ ദിവസം വൈകിട്ട് ഓഫീസില്‍ നിന്നും വന്ന എന്നെ കാത്തു ചേച്ചി വിഷാദയായി ഇരിക്കുന്നു .പതിവുള്ളതല്ല ഈ ഇരിപ്പ് ഉം ? എന്റെ ചോദ്യം
"നമ്മുടെ ലക്ഷ്മി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു. ഒരു മണിക്കാണ് മരിച്ചത് . കമ്പനിയിലേക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. "
എനിക്ക് ഒരു കുറുക്കു കഴുത്തില്‍ വീണ പോലെ തോന്നി
പിന്നെ ഒന്നും ചേച്ചി പറഞ്ഞില്ല . ഞാന്‍ ചോദിച്ചതുമില്ല. ഞങ്ങള്ക്ക് പതിവുള്ള തമാശ പറച്ചിലോ ചിരിയോ ഒന്നും നടന്നില്ല. ഞാന്‍ നേരെ പോയി ബെഡ്ഡില്‍ വീണു. വെറുതെ തേങ്ങി . ഞാന്‍ ഈ പറയുന്ന ലക്ഷ്മിയെ ഒരിക്കല്‍ പോലും കണ്ടിട്ടില്ല. ചേച്ചിയുടെ വാക്കുകളിലൂടെയാണ് ഞാനവളെ അറിഞ്ഞത്.എന്നിട്ടും അവളുടെ മരണവാര്‍ത്ത എന്നില്‍ എന്തെന്നറിയാത്ത ഒരു നിരാശ കൊണ്ടുവന്നു.
അലറി കരയണം എന്ന് തോന്നി. പക്ഷെ ശബ്ദത്തെ തൊണ്ടയില്‍ ആരോ ചങ്ങലക്കിട്ടു. വിളക്ക് വക്കാന്‍ ഞാന്‍ എഴുനേട്ടില്ല . ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ വാശി പിടിച്ചു കിടന്നു. ചേച്ചി മംഗളം ചൊല്ലി തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ എവിടെയോ ഒരു ചോദ്യം വന്നു മുഴച്ചു നിന്നു.അപ്പോള്‍ ലക്ഷ്മിയെ സ്നേഹിച്ച ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ? അവന്‍ ഇതെങ്ങനെ സഹിക്കും?
എന്റെ ചോദ്യത്തിന് ചേച്ചിയുടെ മറുപടി വന്നു .
അയാള്‍ രണ്ടാഴ്ച്ചമുന്‍പ് ആത്മഹത്യ ചെയ്തത്രേ ?
അത് അവള്‍ പോയി കണ്ടിരുന്നു. തിരിച്ചു വന്ന ലക്ഷ്മി മരണം വരെ മറ്റാരോടും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ചേട്ടന്റെ ഭാര്യ സദാ അവളോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു . കണ്ണ് തെറ്റിയ ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തില്‍ അവള്‍ വിഷം കഴിക്കുകയായിരുന്നു.
ലക്ഷ്മി ഇന്നൊരു ഓര്‍മ്മ മാത്രം പക്ഷെ എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും ഉള്ളില്‍ അവള്‍ ജീവിക്കുന്നു.
മറ്റൊരു ലോകത്തില്‍ അവരുടെ പ്രണയം സക്ഷത്കരിക്കപ്ട്ടു എന്ന് ഞാന്‍ തീവ്രമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു
മതവും ജാതിയും ഇല്ലാത്ത ആ മറ്റൊരു ലോകം അവിടേക്കാണ്‌ എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും യാത്ര ............

ഇന്‍ ബോക്സ്‌

2009-05-16T01:50:00.000-07:00

ഈ കൊച്ചിയില്‍ ഒരു മെട്രോ റെയില്‍ വന്നിട്ട് ഈ ഗതാഗത കുരുക്ക്
അഴിക്കാംഎന്നു വെച്ചാല്‍ അതും നടക്കത്തില്ല. എം ജി റോഡില്‍ വാഹനങ്ങള്‍ നിരങ്ങിയാണ് നീങ്ങുന്നത്‌. സുമയ്യ കണ്ടക്ടരോട് പറഞ്ഞു ഇവിടെ ഇറങ്ങണം . ജോസ് ജങ്ക്ഷന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ പള്ളിമുക്ക് ഇറക്കും. അതാണ് കൊച്ചിയിലെ പ്രൈവറ്റ് ബസ്സ് സര്‍വീസ് മഹത്തരം !പ്രശംസനീയം ! അതുകൊണ്ട് എന്നും എം ജി റോഡ്‌ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ തന്നെ സുമയ്യ എഴുനേറ്റു നില്ക്കും .അവള്ക്ക് ജോസ് ജങ്ഷന്‍ ആണ് ഇറങ്ങേണ്ടത്.പക്ഷെ എന്നും പള്ളിമുക്കിലെ ഇറങ്ങാന്‍ കഴിയൂ.പള്ളിമുക്ക് ആയാലും ആളെ ഇറക്കണം എന്ന് വിളിച്ചു കൂവുകയും വേണം .ഒടുവില്‍ ബസ്‌ ഇറങ്ങി റോഡ് ക്രോസ് ചെയ്യാന്‍ ഒരുമണിക്കൂര്‍വേണം
അങ്ങനെ എന്താണ് എന്ഗിലും ഓഫീസില്‍ എത്തിയാല്‍ അവള്‍ ആദ്യം മെയില്‍ ചെക്ക് ചെയ്യും.
സോമാനാതന്റെ മെയില്‍ ഉണ്ടോ? ഇന്‍ ബോക്സില്‍ ആകാംഷയോടെ മെയിലില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുമ്പോള്‍ അവള്‍ ഓര്‍ക്കും എന്തിന് വെറുതെ ഈ ആകാംഷ ? വല്ല ആവശ്യവുമുണ്ടോ? പക്ഷെ എന്നാലും .........
ചാറ്റിങ് റൂമില്‍ തുടങ്ങിയ റിലേഷന്‍ !!!! പരസ്പരം മെയില്‍ അഡ്രസ്‌ നല്കി പരിചയപ്പെടല്‍ !!!!
മലയാളിയ്യാണ് ഇപ്പോള്‍ യു എസ് എ യിലാണ് എന്നെല്ലാം നിഷ്കലന്ഗമായി പറയുന്നതു കേട്ടപ്പോള്‍ അവളും സത്യം പറഞ്ഞു. "എന്റെ പേരു സുമയ്യ "പക്ഷെ സൊമനാതനു ആ പേരു അത്രയ്ക്ക് പിടിച്ചില്ല. അയാള്‍ തന്റെ പേരിനെ കുറ്റം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്റെ മറുപടി ഇങ്ങനെയായിരുന്നു
"അതിനിപ്പം എന്തുപറ്റി ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യണം ? എന്റെ പേരിനെ കുറ്റം പറയുമ്പോള്‍ കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കാന്‍ ഞാനെന്താ പാവയാണോ?എല്ലാവരും എന്റെ നെയിം നല്ലതാണു ദിഫ്ഫെരെന്റ്റ്‌ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു താങ്കള്‍ മാത്രം ?"26 march ലെ എന്റെ മറുപടി ഇപ്രകാരമായിരുന്നു.പിറ്റേന്ന് എന്റെ ഇന്‍ ബോക്സ്‌ കണ്ടത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു
"ഞാന്‍ പേരു ശരിയല്ലെന്ന് മാത്രമെ പറയൂ?കാരണം മുസ്ലിം പേരിന്റെ പോലെയുണ്ട് ,"
സോമനാതന്‍
ഓ !!!!!!!!!!! അപ്പം അതാണ് കാര്യം ഹലോ സര്‍ എനിക്ക് കള്ളപ്പേര് പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് കിട്ടാനാണ്‌ ?
എനിക്ക് അതിന്റെ നീഡ്‌ ഇല്ല നല്ല മായ എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ വീട്ടുകാര്‍ ഇട്ട പേരാണു .ഇനി ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല .മുസ്ലിം നെയിം ആണെന്ഗിലും ഒരു പേരല്ലേ? ഒരു മനുഷ്യനെ identify ചെയ്യണം അത്രേ പേരു കൊണ്ടു ഫോകസ്‌ ചെയ്യുന്നുള്ളൂ. സൊ ഒരു പേരില്‍ എന്തിരിക്കുന്നൂ എന്ന് പറഞ്ഞു ഈ പ്രസംഗം ഉപസംഹരിക്കുന്നൂ.സര്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് പേരിടുമ്പോള്‍ നല്ല അര്‍ത്ഥമുള്ള നെയിം ഇടണേ ?1 april നു ഈ മെസ്സേജ് അയച്ചു താന്‍ സ്വന്തം പേരിന്റെ ആത്മാഭിമാനം രക്ഷിച്ചതില്‍ അഹങ്കരിച്ചു. പക്ഷെ പിറ്റേന്ന് ഇന്‍ ബോക്സ്‌ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു .
"എടൊ ഞാന്‍ വെറുതെ തന്നെ ചൂടാക്കാന്‍ പറഞ്ഞതല്ലേ ? എനിക്ക് തന്റെ പേരു ഇഷ്ട്ടപെട്ടു .ഒരു സാഹിത്യകാരി ആണെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ ? "
സോമനാതന്‍
2 april അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്റെ പേരിനെ പറ്റി നടത്തിയ ഗവേഷണങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒരു വിലയും ഇല്ലാതായോ ? എന്തായാലും അങ്ങനെ ഒരു ചാറ്റിങ് കൂട്ട് അവിടെ തുടങ്ങി.
പിന്നെ ഗൂഗിള്‍ സെര്‍ച്ച്‌ ചെയ്തു എത്രയോ മഞ്ഞപൂക്കള്‍ അയാള്ക്ക് അയച്ചു കൊടുത്തു.
ഒടുവില്‍ ഒരു ദിവസം "ഡിയര്‍ മായ എനിക്ക് ഈ മഞ്ഞപ്പൂക്കള്‍ വേണ്ട വെള്ളയാണ് ഇഷ്ട്ടം "
സോമനാതന്‍
എന്ന് മെയില്‍ ചെയ്യുന്നത് വരെ അത് തുടര്‍ന്നു .
പിന്നെ വെള്ള പൂക്കള്‍ അയച്ചു കൊടുത്തു . എന്തിനായിരുന്നു അതൊക്കെ. ടൈം പാസ്‌
ഊഹും !!
അറിയില്ല !!! അങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്നു തോന്നി ചെയ്തു.
അവിടത്തെ വിശേഷങ്ങള്‍ ചോദിച്ചാല്‍ നാട്ടിലല്ലേ വിശേഷം ? അത് പറയൂ എന്ന് ഒറ്റവരി മെസേജുകള്‍ . എന്തായാലും എന്റെ ഇന്‍ ബോക്സ്‌ ആ മെസേജ് കള്‍ക്കായി കാത്തിരിപ്പായി .ഇന്നും നോക്കണം !! എന്താണാവോ ? ഒരു വല്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ്‌ .
ഇന്നു 4 april . അവള്‍ മെയില്‍ ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തു .
hallo, give me your phone no സോമനാതന്‍ .
കുടുങ്ങി !!!!!!!! ഇനി എന്ത് ചെയ്യും. ഇന്നു ഒരു മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ ഇല്ലാത്തവര്‍ ചുരുക്കമാണ് .കൊച്ചു കുട്ടികള്‍ വരെ ഫോണ്‍ കൊണ്ടുനടക്കുന്നു . പക്ഷെ തനിക്ക് ഫോണ്‍ ഇല്ല എന്ന് എങ്ങനെ പറയും പഴയ ആ അഭിമാനം വീണ്ടും വന്നു തലയില്‍ കയറി .അതുകൊണ്ട് മറുപടി അങ്ങ് കലക്കി.
"എനിക്ക് മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത് തീരെ ഇഷ്ടമല്ല . sorry ".അതെറ്റെന്നു തോന്നുന്നു .നാളെ നോക്കാം . കാത്തിരിക്കുക തന്നെ ?
എന്ത് പറ്റിയോ എന്തോ ? ഒരാഴ്ചയായി ഇന്‍ ബോക്സിനു ഒരു അനക്കവും ഇല്ല .പക്ഷെ കൃത്യം ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ദാ വരുന്നു അടുത്തത്

maya yude photo ayakanam, marakaruthu. karuthittano ? veluthittano? melinjittano? thadichittano? neelamullathano?
kuranjitano? kilaviyano? cheruppakariyano? neelamulla mudiyullathano [hair]? kurachumathrame yullo?
ethalam veruthe oru rasathinu ezhuthiyathanu.
somanathan

ഹെന്റെ അമ്മോ ? ഇത്രയും എഴുതാന്‍ എത്ര നേരം എടുത്തു കാണും വന്നതില്‍ ഏറ്റവും വലിയ മെസ്സജ്

ഇതായിരിക്കും . എന്തായാലും ഇതു അവളെ ഇരിത്തി ചിന്തിപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
ഇയാള്‍ ആരായിരിക്കും ?
ഒരമ്മയുടെ വാല്‍സല്യ നിധി ? അമേരിക്കയില്‍ നിന്നു മകന്റെ വരവും കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു പാവം അമ്മയെ അവള്‍ സങ്കല്പിച്ചു .അല്ലെങ്കില്‍ സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണിന്റെ സ്നേഹനിധിയായ ഭര്‍ത്താവു?
അരുമകളായ രണ്ടു പൂമ്പാറ്റ കുട്ടികളുടെ അച്ചന്‍ ?അതുമല്ലെങ്ങില്‍ വയസനായ ആരോരു മില്ലാത്ത ഒരാള്‍ ?സങ്കല്പം അവിടെ മുറിഞ്ഞു .പെട്ടന്ന് അവള്‍ തന്റെ ജി മെയില്‍ ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തു. മാസങ്ങളായി അത് ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തിട്ട് പാസ്സ്‌വേര്‍ഡ്‌ അല്പം സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷെ ശരിയായി .ഹാവൂ !!!!!
സമാധാനമായി ഇന്‍ ബോക്സ്‌ അവള്‍ക്കായി ഒരു മെസ്സേജ് കാത്തു വച്ചിരുന്നു.
"ജൂണ്‍ 15 നിന്റെ പിറന്നാളാണ്‌ ബാലഭവന്‍ അനാഥാലയത്തില്‍ എല്ലാവരും നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു
പൂര്‍ണമായി അമ്മ "

ബോള്‍ഗാട്ടി പാലസ്

2009-04-16T23:13:00.000-07:00

അവള്‍ കാത്തുനിന്നു മടുത്തു. എത്ര നേരമായി. ജോയ് ആലുക്കാസിന്റെ ഫ്രാന്ടിലെ ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പില്‍ നില്‍ക്കണം എന്നാണ് അവന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത്.പത്തു മണി മുതല്‍ ഈ നില്‍പ്പ് തുടങ്ങിയതാണ്‌. ഇവന്‍ ഇതു എവിടെ പോയി കിടക്കുന്നു .അപ്പഴേ പറഞ്ഞതാ ഞാന്‍ ഇതിനൊന്നും ഇല്ല എന്ന്. ഇന്നു ലീവ് എടുത്തതിനു ബോസിന്റെ ചീത്ത കേള്ക്കുന്ന കാര്യം ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അവള്ക്ക് മഹേഷിനെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം ഉണ്ടായി അപ്പോഴാണ് ഫോണ്‍ റിങ്ങ് ചെയ്തത്
മഹേഷ്‌ കാളിംഗ് അവള്‍ ഫോണ്‍ അറ്റെണ്ട്‌ ചെയ്തു." നീ ഇതു എവിടാ?

-----------------------------------------------------------------

"മോളെ നീ നേരെ എതിര്‍ വശത്തെ ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് ഒന്നു നോക്ക് "

സിതാര ഫോണ്‍ ചെവിയ്ല്‍ വെച്ചു കൊണ്ടു തന്നെ നേരെ നോക്കി ." ഓഹോ അപ്പൊ നീയെന്താ ഇവിടെ സാറ്റ് കളിക്കുവാണോ?"

"എടീ പെണ്ണെ നട്ടുച്ചക്ക് തമാശ പറയാതെ ക്രോസ് ചെയ്തു വരാന്‍ നോക്ക് . ഇപ്പും തുടങ്ങിയാലേ വ്യ്കിട്ടെങ്ങിലും ഇങ്ങു എത്തൂ .അതാണ് നമ്മുടെ കൊച്ചിയിലെ ബ്ലോക്ക് ."മഹേഷ്‌ കാള്‍ കട്ട് ചെയ്തു

അവള്‍ ഒരു വിധത്തില്‍ ക്രോസ് ചെയ്തു വന്നു.ഒരു നീല ചുരിദാര്‍ ആണ് അവള്‍ ഇട്ടിരുന്നത് .വെളുപ്പില്‍ നീല വരകള്‍ ഉള്ള ഷാള്‍ തോളത്തു നിന്നും താഴേക്ക്‌ ഒഴുകി കിടക്കുന്നത് കാണാന്‍ നല്ല ഭംഗി ആയിരുന്നു. മഹി കുറച്ചു നേരം അവളെ നോക്കി നിന്നു.

" നീ വല്ലതും കഴിച്ചോ?"അവന്‍ ചോദിച്ചു.

"പതിനൊന്നു മണി മുതല്‍ തുടങ്ങിയതാ ഈ നില്‍പ്പ് .ഇപ്പൊ ഒന്നു കഴിഞ്ഞു .എനിഇക് വിശന്നിട്ടു വയ്യ"

സിതാര പരിഭവിച്ചു .

" ഇനി എങ്ങോട്ടാ നമുക്കു പോവണ്ടേ ? ഇവിടെ നിന്നാല്‍ ബോള്‍ഗാട്ടി പാലസില്‍ പോകാനുള്ള ബസ്സ് കിട്ടുമോ?"അവള്‍ ചോദിച്ചു .

മഹേഷ്‌ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുന്നോട്ടു നടന്നു. അവള്‍ പിറകെയും.

---------------------------------------------------------------------

അടുത്തൊരു കടയില്‍ നിന്നു രണ്ടു ഊണ് പാര്‍സല്‍ വാങ്ങി .കുറച്ചുകൂടി മുന്‍പോട്ടു നടന്നപ്പോള്‍ ചെറിയ ഒരു ബോട്ട് ജെട്ടി.ബോട്ട് അക്കരെയാണ് വന്നാല്‍ മാത്രമേ പോകാന്‍ പറ്റുകയുള്ളൂ എന്ന് തോന്നുന്നു .

" എന്താ നീയൊന്നും മിണ്ടാത്തത്‌ " സിതാര മൌനം മുറിച്ചു.

വെളുത്തു നല്ലതുടുത്ത നിറമാണ്‌ മഹേഷിനു . അതിന്റെ കൂടെ കറുത്ത ഷര്‍ട്ടും കൂടിയപ്പോള്‍ ഏതോ സിനിമയിലെ ചൊക്ക്ലട്ട് നായകനെ പോലെ .അവള്ക്ക് പെട്ടന്ന് ചിരി വന്നു.

" നീയെന്താ ഒറ്റയ്ക്ക് ചിരിക്കുന്നത്. "മഹേഷ്‌ വെള്ളത്തിലേക്ക്‌ നട്ടിരുന്ന കണ്ണുകള്‍ പറിച്ചെടുത്ത്‌ സിതാരയുടെ മുഖത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു.

"അല്ല എനിക്ക് നിന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ പെട്ടന്ന് ജഗതിയെ ഓര്‍മ്മവന്നു‌ അതുകൊണ്ടാ"അവളുടെ മറുപടി പക്ഷെ അവനില്‍ പ്രത്യേകിച്ച് ചലനം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയില്ല. സാധാരണ എന്തെന്ഗിലും തിരുച്ചുപറഞ്ഞു അവളെ ചമ്മിപ്പിചേനെ. ഇന്നതൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. ഇരുവര്‍ക്കുമിടയില്‍ വീണ്ടും മൌനം വന്നണഞ്ഞു .

അവള്‍ വെറുതെ കായലിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. ഈ സിറ്റിക്കകത്ത്‌ ഇത്രയും നിശബ്ദമായ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ടന്നത് ഒരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു. തന്നെയുമല്ല ഈ കൊച്ചിയില്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്നിട്ടുകൂടി ഒരിക്കല്‍ പോലും താന്‍ ബോള്‍ഗാട്ടി പാലസ് കാണാന്‍ വരാതിരുന്നത് എന്താണ്. എന്നിട്ടിപ്പോള്‍ ഒരു അന്യ നാട്ടുകാരന്‍ തന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു .മഹേഷിന്റെ നാട് കണ്ണൂരാണ്. നഗരത്തിലെ മുന്തിയ ഹോട്ടലിലെ റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് ആണ്‌. താമസം കടവന്ത്രയിലെ കെ പി വള്ളോന്‍ റോഡിലെ അലാസ്ക ഫ്ലാറ്റില്‍.ആദ്യമായി മഹേഷിനെ കണ്ടത് അവരുടെ ഫ്ലാറ്റിനു മുന്നിലെ ആ ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പില്‍ വച്ചാണ്. ആ രംഗം അവളുടെ മനസ്സില്‍ ഇപ്പോഴും അതെ തെളിച്ചതോടെ നില്‍പ്പുണ്ട്‌.

-------------------------------------------------------------------------------------

അന്ന് വയ്കുന്നേരം കടവന്ത്രയിലെ ഓഫീസില്‍ നിന്നു ഇറങ്ങാന്‍ കുറച്ചു താമസിച്ചുപോയി .അതുകൊണ്ട് നാല് അന്‍പതിന്റെ ബസ് കിട്ടിയില്ല ഇനി ഒരു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞേ ബസുള്ളൂ.

അതുവരെ അവിടെ നിന്നാല്‍ കണക്ഷന്‍ ബസ് കിട്ടാതെ പോകും. അതുകൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് നടക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. കുറച്ചു ദൂരം നടന്നപ്പോഴാണ് തന്റെയൊപ്പം മറ്റൊരാളും ഇതുപോലെ നടക്കുന്നെന്ടന്നു അവള്‍ കണ്ടത്. റോഡിന്റെ അപ്പുറത്തെ സയ്ടില്‍ ആയാലും ഇപ്പുറത്ത് അവളും . പെട്ടന്ന് മറ്റൊരാള്‍ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു ."എങ്ങോട്ടാ ഒറ്റക്കാണല്ലോ? "അവള്‍ സ്പീഡില്‍ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി . വഴിയില്‍ ഈ ഞങ്ങള്‍ മൂന്നുപേര്‍ മാത്രം. അവള്ക്ക് ചെറുതായി വിറക്കാന്‍ തുടങ്ങി.ശല്യക്കാരന്‍ വിടുന്ന ലക്ഷണം ഇല്ല. പെട്ടന്ന് അപ്പുറത്തെ സയ്ടില്‍ നടന്ന ആള്‍ ഞാന്‍ നടക്കുന്ന ഭാഗതെക്കുവന്നു. എന്റെ ഒപ്പം നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അതോടെ ആ നരന്ബുരോഗി പെതിയെ പിന്‍വാങ്ങി. സിതാര തന്റെ രക്ഷകനെ ഒന്നു നോക്കി നന്ദിയോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

"എന്റെ പേരു മഹേഷ്‌. സ്വദേശം കണ്ണൂര്‍ .ഇവിടെ ഒരു ഹോട്ടലില്‍ റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് ആണ്.ബസ് കിട്ടിയില്ല അല്ലെ. എനിക്കും .താന്‍ സ്ഥിരം ഈ ബസില്‍ കയറുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്."

ഒറ്റ ശ്വാസത്തില്‍ ഇത്രയും പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് മഹേഷ്‌ നോക്കി.

ഒന്നും ഞാന്‍ ചോദിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന ഭാവത്തില്‍ ഞാന്‍ നടക്കുകയാണ്.

"നിന്റെ പേരു എന്താ?" മഹേഷ്‌ ചോദിച്ചു ?

ഇക്കുറി അവള്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. നിന്റെ എന്നൊക്കെ ചോദിയ്ക്കാന്‍ ഇയാള്‍ ആരാ?

പേരു പറയാന്‍ എനിക്ക് മനസില്ല എന്നൊക്കെ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തന്കിലും അവള്‍ പേരു പറഞ്ഞു.

"താര" മനപ്പൂര്‍വം ആദ്യത്തെ 'സി' കളഞ്ഞു.പിന്നെ വല്ല അപരിചിതരോട് സത്യം പറഞ്ഞില്ലെങ്ങില്‍ ഇപ്പോള്‍ എന്താ എന്ന ഭാവം ആയിരുന്നു അവള്ക്ക്.

"ശരിയായ പേരാണോ ഇതു?" മഹേഷ്‌ തിരക്കി.

അത് അവളെ ഒന്നു ഞെട്ടിച്ചു. പക്ഷെ അതൊന്നും അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രകടമാല്ലയിരുന്നു.സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ നല്ല നടിക്കുള്ള അവാര്‍ഡ് മൂന്നു തവണ വാങ്ങിയത് പിന്നെ വെറുതെ ആണോ?

-------------------------------------------------------------------------------

ചെറുതായി മഴ ചാറ്റല്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. കുടയുണ്ട്. പക്ഷെ എടുക്കാന്‍ അവള്‍ മടിച്ചു. കാരണം ഈ മഹേഷങ്ങാനും കൂടെ കയറിയാലോ?.അതുവേണ്ട അല്ലെങ്ങില്‍ തന്നെ ഇയാള്‍ ഇച്ചിരി ഓവറാണ്. എന്തായാലും ജങ്ഷന്‍ എത്തി .ഹാവൂ സമാധാനമായി. അപ്പോള്‍ പെട്ടന്ന് അവള്‍ "ശരി പിന്നെ കാണാം "എന്നും പറഞ്ഞു ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് പോയി.

ഒരു ബോട്ടിന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ കീറി മുറിച്ചു തീരത്ത് വന്നു നിന്നു.

"ഹലോ?എന്താ പെണ്ണെ നീ സ്വപ്നം കാണുവാണോ?വരൂ നമുക്കു പോകാം.മഹേഷ്‌ അവളെ വിളിച്ചു.

"അതേയ് ഞാന്‍ എപ്പോഴും പറയാറില്ലേ ഈ പെണ്ണെ വിളി വേണ്ടാന്ന് "അവള്‍ ചൂടായി.

"ഓ അപ്പോഴേക്കും എന്റെ മോള് പിണങ്ങിയോ ?പോട്ടെടാ .ഇനി വിളിക്കില്ല. "മഹേഷ്‌ കെഞ്ചി .

ബോട്ടില്‍ അപ്പുറവും ഇപ്പുറവുമായി ആണ് അവര്‍ ഇരുന്നത്. സിതാരയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി മഹേഷ്‌

നന്നായി ഒന്നു ചിരിച്ചു. അതില്‍ ഒരു കുസൃതി ഒളിഞ്ഞു കിടന്നത് അവള്‍ മാത്രം കണ്ടു.

--------------------------------------------------------------------------------

മഹേഷിന്റെ നോട്ടം ഒരു മിനിറ്റില്‍ കൂടുതല്‍ അവള്‍ക്കു താങ്ങാന്‍ പറ്റില്ല. മുന്‍പ് പലതവണ അത് അവള്‍ ശ്രധിച്ചിട്ടുള്ളതാണ് .അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഒരു പക്ഷെ തന്റെ ഉള്ളു വായിചെടുക്കുമോ എന്നവള്‍ എപ്പോഴും ഭയന്നു.തീരകാഴ്ചകളിലേക്ക് കണ്ണുകള്‍ പോയപ്പോള്‍ മനസ് വീണ്ടും ഓര്‍മയുടെ അല വന്നെടുതുകൊണ്ടുപോയി .

വീണ്ടും ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു വ്യ്കിട്ടു ഓഫീസില്‍ നിന്നു ഇറങ്ങി ബസില്‍ കയറുമ്പോള്‍ ഒറ്റ സീറ്റില്ല. ചെന്നു നിന്നത് പരിചയമുള്ള ഒരു മുഖത്തിന്റെ അടുത്ത്. അയാള്‍ അവളെ നോക്കി ഒന്നു പുന്ജിരിച്ചപ്പോള്‍ പെട്ടന്ന് ആ പേരു അവള്‍ ഓര്‍ത്തു.

"മഹേഷ്‌" ആത്മഗതം ആയിരുന്നു പക്ഷെ അത് ഇച്ചരി ഉറക്കെ ആയിപോയി.

"ഓഹോ അപ്പോള്‍ എന്റെ പേരു ഓര്‍ത്തിരിക്കുന്നു. "മഹേഷ്‌ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. അവളും കൂടെ ചിരിച്ചു.

"ഓ സമാധാനമായി ഒന്നു ചിരിച്ചു കണ്ടല്ലോ ? ഇയാള്‍ എപ്പോഴും എന്തിനാ ഇങ്ങനെ മസിലും പിടിച്ചു നടക്കുന്നത്."?മഹേഷ്‌ ചോദിച്ചു.

" അന്ന് ബസ്സ് കിട്ടിയിരുന്നോ?"മറുപടി കിട്ടാഞ്ഞപ്പോള്‍ വീണ്ടും മറ്റൊരു ചോദ്യം.പെട്ടന്ന് ബസ്‌ നിന്നു സ്ടോപ്പിലല്ലത്തതുകൊണ്ട് എല്ലാവരും നേരെ ഡ്രൈവറെനോക്കിയിരുപ്പായി . അയാള്‍ പഠിച്ചപണി പന്ത്രണ്ടും നോക്കിയിട്ടും ഒരു രക്ഷയുമില്ല.ഇറങ്ങി നടക്കുക തന്നെ മറ്റു വഴിയൊന്നും ഇല്ല. ഉന്തി തള്ളി ഒരുവിധം എല്ലാവരും പുറത്തിറങ്ങി നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

സിതാരയോടൊപ്പം മഹേഷും നടന്നു തുടങ്ങി.

"അല്ല തനിക്ക് കൂട്ടുകാരികള്‍ ഒന്നുമില്ലേ?" മഹേഷ്‌ ചോദിച്ചു .

"ഇല്ല ഞാന്‍ മാത്രമെ ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസില്‍ ലേഡി സ്റ്റാഫ്‌ ആയുള്ളൂ.ജി എം കൂടി ആകെ അഞ്ചുപേര്‍ .പുതിയ കമ്പനിയാണ് ."സിതാര മെല്ലെ പറഞ്ഞു.

"അപ്പോള്‍ അതാണ് കാര്യം അതാണ് ഈ മസിലുപിടിത്തം."മഹേഷ്‌ പറഞ്ഞു.

ലാഘവത്തോടെയുള്ള മഹേഷിന്റെ വര്‍ത്തമാനം അവള്‍ ശരിക്കും ആസ്വദിച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു.

പിന്നെ എത്ര എത്ര വ്യ്കുന്നേരങ്ങള്‍!!!!!!!!!!!

ഓരോ ദിവസവും അവള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ മഹേഷ്‌ ഉണ്ടാകനെയെന്നു.

ഇന്നു നമുക്കു ഒന്നു നടന്നാലോ എന്ന് മഹേഷ്‌ ചോദിയ്ക്കാന്‍ കാത്തിരുന്ന് അവള്‍ .

ബസ്‌ വിട്ടു രണ്ടുപേരും നടന്നു തീര്‍ത്ത ദൂരങ്ങള്‍ അവരുടെ സൌഹ്രദം വളര്‍ത്തി.

മൂന്നു മാസം പിന്നിട്ടുപോയത് എത്ര പെട്ടന്നാണ് . ഒരാഴ്ച മുന്പ് സിതാര പുതിയ സെല്‍ഫോണ്‍ വാങ്ങാന്‍ മഹേഷിനെ കൂട്ടിപോയി. അവനിഷ്ട്ടമുള്ള മോഡല്‍ അവള്‍ എടുത്തു.

കണ്ണാടിയുടെ മുന്‍പില്‍ തിരിഞ്ഞും പിരിഞ്ഞുമുള്ള നില്‍പ്പിനിടയില്‍ രാവിലത്തെ ബസ്സ് എന്നും മിസ്സായിതുടങ്ങി .

മനസ്സില്‍ ഒരു താമര വിരിയും സുഗന്ധം. മെല്ലെ മെല്ലെ അത് ഇതള്‍ വിടര്‍ത്തി തുടങ്ങുന്നത് അവളറിഞ്ഞു.

രാത്രികളിലെ ഏകാന്തതയില്‍ അവള്‍ ഒരു ഗന്ധര്‍വനെ കാത്തിരുന്നു.ചിലപ്പോള്‍ സ്വപ്നം കണ്ടു.

ഉണര്‍ന്നിരിക്കുമ്പോള്‍ എന്തെല്ലാം അവനോടു പറയണമെന്ന് ആലോചിച്ചു പക്ഷെ നേരിട്ടു കാണുമ്പൊള്‍ ഒബാമ നല്ല പ്രസിഡന്റ് ആയിരിക്കുമോ? ഈ മാസം സാലറി കൂട്ടി കിട്ടുമായിരിക്കും എന്നൊക്കെ പറയുകയും ചെയ്തു.

മഹേഷിനു ഗള്‍ഫില്‍ പോകാന്‍ ശരിയായെന്നു അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്ത് സന്തോഷമായിരുന്നു തനിക്ക്. പക്ഷെ തന്റെ ഉള്ളു കരയുന്നത് ആരും കണ്ടില്ലല്ലോ.എന്നിട്ടും അവള്‍ക്കിപ്പോഴും മനസിലാകാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ട്.ഈ മഹേഷിനു അങ്ങനെ ഒന്നും തോന്നിയിട്ടില്ലേ? ഒരിക്കല്‍ പോലും അവന്‍ സൂചിപ്പിച്ചുട്ടുകൂടിയില്ല . ഇന്നു മഹേഷ്‌ എറണാകുളത്തെ ജോലി രിസ്യന്‍ ചെയ്തു. ഗള്‍ഫിലേക്ക് പോകുന്നതിന്റെ ചിലവും യാത്ര പറയലും ആണ് ഈ ബോള്‍ഗാട്ടി പാലസ് യാത്രയുടെ ഉദേശ്യം.പക്ഷെ സിതാര മറ്റൊന്നുകൂടി പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

ഇന്നു ആ മനസ് തുറക്കും എന്താവും പറയുക എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ട്ടമാനെന്നോ?

അതോ എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുമോ എന്നോ?അതുമല്ലെങ്ങില്‍ തങ്ങള്‍ക്കായി ഒരു പുതിയ വാക്യം ഇന്നു ഉണ്ടാകുമോ ? അങ്ങനെ ആ അനശ്വര പ്രണയത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് സിതാരയും .അവള്ക്ക് സന്തോഷം കൊണ്ടു ഇരിക്കാന്‍ വയ്യാതായി. സിതാര മഹേഷിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചെറുതായി മന്ത ഹസിച്ചു ."ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു" എന്ന് ആ ഹൃദയത്തോട് പറയാതെ പറഞ്ഞു.

"എന്താണ്?"മഹേഷിന്റെ ചോദ്യം അവളെ ഉണര്‍ത്തി .ബോട്ട് തീരത്തേക്ക് അടിപ്പിക്കുകയാണ് .അവര്‍ മെല്ലെ എഴുനേറ്റു.ബോട്ടില്‍ നിന്നു ഇറങ്ങാന്‍ മഹേഷ്‌ സിതാരയെ സഹായിച്ചു.

ഒരു ചെറിയ റോഡ് . രണ്ടു മിനിട്ട് നടന്നപ്പോള്‍ ബോള്‍ഗാട്ടി പാലസ് എന്ന ബോര്‍ഡ്‌ കണ്ടു.ഗേറ്റില്‍ നിന്നു പാസ്‌ എടുത്തു അകത്തേക്ക് നടന്നു.

"ഓ ഇതാണോ ഇത്ര വലിയ ഒരു ബോള്‍ഗാട്ടി പാലസ്. ഇവിടെങ്ങും ഒന്നും കാണാനില്ലല്ലോ? കുറെ പച്ചപ്പുല്ല് മാത്രം പിന്നെ അവിടവിടെ ഓരോ ചെറിയ മരങ്ങള്‍. "സിതാര ക്ക് ചിരി വന്നു.

"അതിന് നമ്മള്‍ ഇവുടത്തെ ഭംഗി കാണാന്‍ വന്നതല്ലല്ലോ ?" എന്ന് മഹേഷ്‌.

"പിന്നെ"സിതാര ഒന്നും അറിയാത്തമട്ടില്‍ ചോതിച്ചു.

--------------------------------------------------------------------------

ബോള്‍ഗാട്ടി പാലസിലെ കാഴ്ചകള്‍ പക്ഷെ അവളില്‍ ഒരു വല്ലാത്ത ചിന്ത ഉണ്ടാക്കി .

വരേണ്ടിയിരുന്നില്ല !എന്ന് തോന്നിപ്പോയി അവള്ക്ക്. ഓരോ മരത്തിനു ചുവട്ടിലും ഓരോ കമിതാക്കള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവര്‍ ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തെ പ്പറ്റി അറിയുന്നു പോലുമില്ലെന്ന് അവള്ക്ക് തോന്നി. ഒരു പെണ്‍കുട്ടി അവളുടെ കാമുകന്റെ മടിയില്‍ തലവച്ചു കിടക്കുന്നു‌ . മറ്റൊരിടത്ത് ഒരു കാമുകന്‍ അവന്റെ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ തോളില്‍ കൂടെ കയ്യിട്ടു ഇരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അങ്ങനെ എത്രയോപേര്‍ .അവരാരും നങ്ങളുടെ വരവ് അറിയുകയോ അറിഞ്ഞിട്ടും ഒരുപക്ഷെ അറിയാതിരിക്കുകയും ആവാം.അവര്‍ കൂടുകൂട്ടാന്‍ ഒരു മരം തേടി നടന്നു.ഒടുവില്‍ ഒരു മരത്തിനു താഴെ വന്നു മഹേഷ്‌ കിടപ്പായി.

"ശ്ശെടാ ഇതെന്താ നീയിവിടെ കിടക്കാന്‍ വന്നതാ ?"സിതാര ചെരുപ്പ് ഊരി സയിടിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു?

"നമുക്കു കഴിക്കാം എനിക്ക് വിശക്കുന്നു "അതും പറഞ്ഞു അവള്‍ ചോറ് പൊതിയെടുത്തു.

മഹേഷ്‌ മെല്ലെ എഴുനേറ്റു "ഇവിടെ ഇങ്ങനെ കിടക്കാന്‍ എന്ത് രസമാണ് അല്ലെ?ഇന്നലെ ഞാന്‍ ഒരുപോള കണ്ണടച്ചിട്ടില്ല. നീ വരുമോയെന്ന് എനിക്ക് സംശയം ആയിരുന്നു ? ഒരു ചായ കുടിക്കാന്‍ പോലും നീ എന്റെ ഒപ്പം വന്നിട്ടില്ലല്ലോ ?താര .......... " പകുതിയില്‍ നിര്‍ത്തി മഹേഷ്‌ അവളെ നോക്കി

"ഉം ?" അങ്ങനെ മൂളുവാന്‍ മാത്രമെ അവള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളു മനസ്സില്‍ ഒരു മഹാസാഗരം അലയടിക്കുകയാണ്‌ . പക്ഷെ അതില്‍ ഒരു തുള്ളി പോലും തുളുംപാതിരിക്കാന്‍ അവള്‍ ആവതു ശ്രമിച്ചു.

"ഇനിയെന്നാണ് നമ്മള്‍ കാണുന്നത് ?ഒരു പക്ഷെ ഞാന്‍ ഇനി ലീവിനു വരുമ്പോള്‍ നിന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും ."മഹേഷ്‌ വാചാലനാകുകയാണ്

"ശരിയായിരിക്കാം "പൊങ്ങിവന്ന ഒരു തിരമാല തീരത്തെ കല്ലില്‍ തട്ടി ചിതറി പോയി.

"ഞാന്‍ ഉറപ്പായും നിന്നെ കല്യാണം വിളിചോലാം" സിതാരയുടെ മറുപടി മഹേഷിനെ ചിരിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു .

അവര്‍ രണ്ടുപേരും ഊണ് കഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങി .

പലപ്പോഴും സിതാരക്ക്‌ ചോറ് ഇറങ്ങുന്നില്ലയിരുന്നു. ഇനി ഒരിക്കലും ഒരു കൂടിക്കാഴ്ച ഉണ്ടാകില്ലേ ?

എന്നോര്‍ത്ത് അവള്‍ക്ക് സഹിക്കനാവുന്നില്ലയിരുന്നു .എങ്കിലും മഹേഷിന്റെ മുന്‍പില്‍ അവള്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

മരത്തിന്റെ നിഴല്‍ മറുവശത്തേക്ക് വളര്‍ന്നു വലുതാകുന്നവരെ അവര്‍ അവിടെയിരുന്ന് വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞു.

ഓരോ കാര്യങ്ങള്‍ പറയും പോഴും അവള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു.

ഒടുവില്‍ അഞ്ചു മണി ആയപോള്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു "നമുക്കു പോകാം സമയമായി "

അപ്പോള്‍ മഹേഷ്‌ ഒരു മൂളി പ്പാട്ട് പാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു

" സമയമായില്ല തോഴി സമയമായില്ല തോഴി സമയം വരുന്നേരം ......."

അവളും ആ പാട്ടു മെല്ലെ മൂളി

"സമയമായില്ല പോലും സമയമായില്ലപോലും ........"

ബോട്ട് ജെട്ടിയില്‍ അവരെ കാത്തു കൊച്ചു മേരി എന്ന ബോട്ട് കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ബോള്‍ഗാട്ടി പാലസിലെ പാര്‍ക്കില്‍ സമയത്തിന്റെ വരവ് അറിയാതെ അപ്പോഴും കമിതാക്കള്‍

സല്ലപിച്ചുകൊന്ടെയിരുന്നു . ബോട്ടില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ പക്ഷികള്‍ ആ ദിക്ക് നോക്കി പറക്കുന്നത് സിതാര കണ്ടു . ഉള്ളിലെ മഹാസാഗരം ആ കായലിലെ ഗര്‍ഭത്തില്‍ നിക്ഷേപിച്ചു അവള്‍ തീരത്തിറങ്ങി

അവസാനിച്ചു.

അങ്ങനെ ഞാനും ബ്ലോഗി ആയി

2009-04-02T01:58:00.000-07:00